Przegląd nowości

Strzały Freischütza

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 27, listopad 2021 06:12

Mnie spodobał się najbardziej jej duet z pierwszym wiolonczelistą Konzerthausorchester Berlin. Pomysł reżysera obejmował też osobiste uczestnictwo innych instrumentalistów w przedstawieniu, klarnecisty, oboistki (grającej poloneza) i altowiolistki. Obie arie Agaty to właściwie liryczne modlitwy wymagające idealnego opanowania głosu, miękkości i bezbłędnej intonacji.

Tymi cechami sztuka Jeanine De Bique jest przepełnona. Towarzyszy jej bardzo poprawna muzycznie i świetnie dobrana wizualnie powierniczka i przyjaciółka Anusia kreowana przez Annę Prohaska. Maxem został tenor Benjamin Bruns, w tej roli niedawno we Wrocławiu występował nasz znakomity Rafał Bartmiński, chyba lepszy od swego berlińskiego odpowiednika.

W operze jest też miejsce dla trzech basów. Najpoważniejszą rolę ma demoniczny Kasper. W wykonaniu Christofa Fischessera był to typ rzeczywiście dosyć mroczny, a jego głosowy aparat doskonale się do tej roli nadawał, choć przydałoby mu się nieco więcej gracji w trudnych koloraturach. W kilku drobniejszych rolach obsadzono Rosjan: barytona Viktora Rud i basa Mikhaila Timoshenko. Dobrze wypadł też w przedstawieniu biorący czynny udział w akacji zarówno męski chór myśliwych i żeński chór druhen. To wszystko są ważne muzyczne szczegóły też szczególnej opery, ważnej dla historii kultury niemieckiej, bo pierwszej, którą określamy mianem romatycznej. Wszystkie zalety przedstawienia mogliśmy odbierać dzięki retransmisji w doskonałych warunkach wizualno-akustycznych Multikina.

                                                                          Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »