Przegląd nowości

Śpiewanie repetytywne

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 17, grudzień 2020 07:06

W tej operze nie ma zresztą miłości, nawet małżeństwo  woźnego sądowego i praczki/sprzątaczki musi się liczyć z tym, że ktoś z wyższych urzędników, niczym książę w Weselu Figara, może zażądać stawienia się kobiety w wiadomym celu. Zresztą  także inna postać kobieca, Leni, pielęgniarka/sekretarka adwokata, zachowuje się dosyć swobodnie i kolejnym klientom kancelarii prawniczej proponuje wspólne spędzenie nocy.

Schematy zachowań nieustannie powtarzają się, co reżyserka Pia Partum wykorzystuje do podkreślenia upiornej monotonni życia głównego bohatera i jego otoczenia. Libretto Christophera Hamptona stworzone na podstawie powieści Franza Kafki, zawiera sporą ilość oryginalnych sekwencji autora oryginału, choć poddawane one były podwójnemu tłumaczeniu – z niemieckiego na angielski, oraz z angielskiego na polski, bowiem w online'owej wersji znalazły się bardzo precyzyjne podpisy u dołu ekranu.

Każda kolejna odsłona dramatu rozpoczyna się krótkim wstępem orkiestrowym, po czym soliści wkraczają ze swoimi kwestiami i dialogi toczą się nieprzerwanie. Tekstów libretta do wyuczenia jest więc naprawdę sporo, mimo to w pamięci pozostają takie, kluczowe dla powieści Kafki kwestie jak: „Wdrożono już dochodzenie i w swoim czasie dowie się pan o wszystkim”, albo „Wina sama przyciąga organy sądowe, które ją wówczas ścigają”, albo „Za wszystkimi funkcjami tego sądu stoi jakaś wielka organizacja, która utrzymuje biurokrację z niezliczonym orszakiem sług, pisarzy, żandarmów, może nawet katów”, albo „Chodzi o zupełne wyeliminowanie obrony, obwiniony winien być zdany we wszystkim na samego siebie”, itd., itd. Warto więc stwierdzić, że przygotowanie sceniczne, aktorskie i wokalne wykonawców jest absolutnie bez zarzutu. 

• « poprz.
• nast. »