

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości41. Festival d’Ambronay rzuca wyzwanie pandemii
Strona 6 z 9
Z jednej strony chodzi tu o rytuał gaszenia świec, w trakcie którego gaszono jedną świecę po drugiej, ułożone w trójkątnym kandelabrze, a czyniono to dla przypomnienia stopniowego odchodzenia kolejnych uczniów od Chrystusa. Ostatnia świeca pozostawała zapalona jako symbol światła Zmartwychstania. Wreszcie „tenebrae” przywołują też ciemności, które zapadły w chwili śmierci Chrystusa. Kiedy William Christie zasiadł za pozytywem, od razu zapanowała atmosfera prawie religijnego skupienia. Francusko-amerykańskiemu muzykowi towarzyszyła jedynie grająca na basse de viole Myriam Rignol, która pomiędzy poszczególnymi Leçons wykonała też Prélude Le Sieur de Machy i Chaconne Jean de Saint Colombe, oraz dwie sopranistki Gwendoline Blondeel i Rachel Redmond.
Te ostatnie śpiewały stojąc na wprost instrumentalistów, co sprzyjało bliskiej wymianie nie tylko muzycznych intencji, ale także wspólnie przeżywanych emocji. W dodatku pozwalało na tworzenie intymnych klimatów. Po wykonaniu przez Blondeel czysto-krystalicznym i niemalże anielskim głosem pierwszej lamentacji, na podium pojawiła się ujawniająca bardziej miękkie i niemalże czułe sopranowe brzmienie Redmond, emanująca pełną spokoju i skupienia osobowością sceniczą. W „Peccatum peccavit Jerusalem” urzekała ona też naturalną łatwością wokalizowania. W trzeciej lamentacji oba uzupełniające się głosy stopiły się harmonijnie we wspólnocie głębokich przeżyć o mistycznym charakterze. Zachęcani przez wzruszoną publiczność oklaskami do bisu artyści zdecydowali się na powtórzenie fragmentu „Jeruzalem, convertere” z trzeciej Leçon. Następnego dnia po południu nastąpiła całkowita zmiana nastroju podczas spotkania z wokalnym Kwartetem A’dam. Jego charakteryzujący sie odmiennymi temperamentami i głosami członkowie (Louis-Pierre Patron i Pierre Boudeville – barytony, Olivier Rault – tenor i Julien Guilloton – bas) tworzą doskonale zgrany, idealnie się rozumiejący i cieszący się wspólnym muzykowaniem zespół. Spotkali się podczas studiów muzycznych w Amsterdamie i od tamtej pory bawią publiczność w różnych częściach Europy przemyślanymi, starannie przygotowanymi, humorystycznymi i eklektycznymi programami. Tak też było i tym razem, podczas zorganizowanego po południu w wielofunkcyjnej, a znajdującej sią na obrzeżach Ambronay sali występu. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||