Przegląd nowości

41. Festival d’Ambronay rzuca wyzwanie pandemii

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 03, październik 2020 07:02

Z barokowego obszaru stylistycznego pochodziły też utwory przywołanego już Francesco Cavalliego, Jacques’a Arcadelta, Girolamo Frescobaldiego, Biagio Mariniego i jedynej kobiety w tym męskim towarzystwie: słynnej Barbary Strozzi (pełne zapamiętania „Che si puo fare”).

Z bliższych nam czasów pochodziły często porywające - choć nie dorównujące głębią przekazu kompozycjom wymienionych twórców z przeszłości – pozycje Astora Piazzolli, Joana Manuela Serrata, Simona Diaza, Ariela Ramireza i Chabuca Grandy. Z wyczuwalnym przejęciem Mariana Flores zaśpiewała też „Salve Regina” Alarcóna, w życiu prywatnym jej małżonka.

Zjawiskiem niemalże ponadczasowym był koncert zespołu Les Arts Forissants (o maksymalnie ograniczonym składzie) Williama Christiego, który wykonał Les leçons de Ténèbres François Couperina, najwybitniejszego kompozytora francuskiego - obok takich mistrzów jak Jean-Baptiste Lully i Marc-Antoine Charpentier - epoki baroku, którego Jordi Savall nazywa „muzykiem-poetą”. Rzeczone dzieło to najbardziej dziś znana i najczęściej nagrywana kompozycja związana ściśle z nabożeństwami Wielkiego Tygodnia. Wbrew polskim skojarzeniom nie chodzi tutaj bynajmniej o żadne lekcje, lecz o czytania (z łacińskiego „lectiones”). Z kolei łacińskie określenie „tenebrae” odnosi się do Świętego Triduum Paschalnego i przywołuje dwojakiego rodzaju ciemności.

• « poprz.
• nast. »