Przegląd nowości

Duże i małe sceny ansamblowe

Szczegóły

Opublikowano: środa, 14, kwiecień 2021 07:24

Później tercerty, kwartety z chórem lub bez, sypią się w tej operze niczym z rogu obfitości. Wszystkie wymienione fragmenty to tylko kilka przykładów tego typu scen nadających całemu dziełu właściwy dramaturgicznie wymiar i klimat. Ansambl oznacza scenę zespołową z udziałem więcej niż 2 śpiewaków solistów, czasami również chóru. W ansamblu każdy wykonawca śpiewa własną partię nie dublując innego głosu. Jedną z najpiękniejszych scen tego typu jest wielki finał II aktu  Aidy Giuseppe Verdiego ze słynnym marszem tryumfalnym, potężnymi chórami, baletem i pięknym sekstetem. W tej scenie splatają się wszystkie konflikty i namiętności bohaterów opery.

Aida opłakuje utratę Radamesa, który z woli faraona ma poślubić Amneris. Radames jest oszołomiony przepychem powitania, zaszczytem jakim jest fakt oddania mu ręki córki faraona i jednocześnie przerażony perspektywą utraty Aidy. W śpiewie Amneris wyraźnie słychać nuty wielkiego triumfu – rywalka została pokonana! Ramfis sławi Izydę, faraon potęgę Egiptu. Amonastro marzy o odzyskaniu wolności i zemście. Każdy z tych głosów prowadzony jest oddzielną i wyrazistą linią. W tle słychać trzy chóry, etiopscy wojownicy dziękują faraonowi i Radamesowi za wolność, kapłani śpiewają hymn ku czci Izydy, a Egipcjanie dziękują bogini za opiekę nad ich ojczyzną. Wszystko to splata się w scenę pełną szlachetnego patosu i dramatycznego napięcia o niezwykłej piękności brzmienia i kunsztownej harmonii. Tutaj Verdi w pełni dowodzi swojego muzycznego geniuszu! Wcześniej dowiódł go już w rozbudowanej finałowej scenie Balu maskowego zbudowanego z sekstetu Ella é pura: braccio a morte, śpiewają go w towarzystwie chóru wszyscy bohaterowie akcji. Amelia rozpacza nad umierającym Ryszardem, który zapewnia Renata, że mimo iż kochał Amelię uszanował jej cześć, przebacza też mordercy. Renato dopiero teraz zrozumiał swój wielki błąd i niesłuszność podejrzeń. Oskar, Samuel. Tom i uczestnicy balu z przerażeniem przyglądają się tragicznemu finałowi spisku. W tej scenie zachowana jest idealna wprost równowaga wzniosłości nastroju nieuchronnej tragedii, a taneczne tło muzyki jest znakomitym kontrapunktem dla dramatycznych arii i recytatywów.

• « poprz.
• nast. »