Przegląd nowości

„Parsifal” w Opéra du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 06, luty 2020 12:26

Miyamoto deklarował chęć przerzucenia pomostów pomiędzy czasami minionymi i współczesnością, ale jego realizacja gubi się w nadmiarze nie do końca konsekwentnie przeprowadzonych wątków i koncepcji, które ostatecznie nie składają się na spójny obraz sceniczny. Dużo więcej satysfakcji dostarcza obsada wokalna tej nowej realizacji, z Thomasem Blondellem w tytułowej roli na czele, który do końca przekonuje zarówno pod względem wokalnym, jak i scenicznym.

Belgijski tenor bezbłędnie wykorzystuje świetlistą i lekką górę skali oraz atrakcyjnie brzmiące niskie dźwięki w celu oddania szerokiej gamy emocji bohatera i ukazania wyraźnej ewolucji jego osobowości. Gorące owacje publiczności przypadają również w udziale Ante Jerkunicy, imponującemu gęsto nasyconym basem i wzorową dykcją w partii Gurnemanza, oraz Konstantinowi Gorny’emu, wcielającemu się w postać Titurela.

Nie zawodzi też angielski bas-baryton Simon Bailey, sugestywnie kreujący negatywny wizerunek bezlitosnego Klingsora. Nie do końca natomiast przekonuje bardzo scenicznie zaangażowany Markus Marquardt, grzeszący nieraz niezbyt precyzyjną intonacją i nie zawsze zdolnym do konkurowania z brzmieniem orkiestry wolumenem. Z kolei Christianne Stotijn jako Kundry często rozczarowuje problematycznym atakowaniem od dołu wyższych dźwięków, co nieprzyjemnie wpływa na ich odbarwianie, choć w niektórych momentach potrafi swą ekspresją wzniecić u widzów autentyczne emocje. Podkreślić jeszcze należy, że stojący na czele Orkiestry i doskonale przygotowanego Chóru Opéra du Rhin Marko Letonja zjawiskowo wydobywa z partytury Wagnera bogactwo orkiestrowych barw, harmoniczną i rytmiczną gęstość oraz stopniowo narastającą atmosferę mistycyzmu.

                                                                             Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »