Przegląd nowości

„Parsifal” w Opéra du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 06, luty 2020 12:26

Dwa lata temu, kiedy japoński reżyser Amon Miyamoto zaprezentował w Opéra du Rhin w Strasburgu Złoty pawilon Toshiro Mayuzumiego, jego realizacja spotkała się z niezwykle pozytywnym przyjęciem ze strony prasy muzycznej i publiczności. Ówczesna dyrektorka teatru Eva Kleinitz postanowiła zatem powierzyć temu samemu inscenizatorowi przygotowanie nowej produkcji Parsifala Wagnera, którą właśnie teraz można oglądać na tej scenie.

Niestety wspomniana dyrektorka, bardzo tu nad Renem ceniona i lubiana, nie doczekała premiery, gdyż przegrała walkę z wyniszczającą ją już od pewnego czasu chorobą. Ale to jeszcze ona zaakceptowała rzeczony projekt artystyczny, mając nadzieję, że talent i specyficzny ogląd świata japońskiego reżysera zaowocuje w spotkaniu z ostatnim dziełem operowym Wagnera fascynującym rezultatem.

Wydaje się wszakże, że niezależnie od eksponowanych w zamieszczonym w książeczce programowej tekście założeń i intencji, Parsifal okazał się dla Miyamoto dziełem zbyt hermetycznym i to zarówno pod względem kulturowym, jak i ukrytych w nim wątków, sensów czy znaczeń. We wspomnianym tekście Miyamoto zapowiada, że umieści swoją sceniczną narrację w muzeum, które jego zdaniem stanowi skondensowane odzwierciedlenie historii ludzkości. I rzeczywiście już w pierwszej odsłonie obserwujemy zatrudnioną w muzeum (prawdopodobnie chodzi o nowojorskie MoMa) wdowę Herzeleidę, która się masturbuje przed zdjęciem swego zmarłego męża Amfortasa. Kiedy wyczerpana samotnym zaspokajaniem swych cielesnych potrzeb kładzie się naga na kanapie, wyrzuca ją z niej młody chłopiec, który okazuje się być Parsifalem z przeszłości.

• « poprz.
• nast. »