Przegląd nowości

Hieratyczna muzyka hieroglifów – „Echnaton” z nowojorskiej MET

Szczegóły

Opublikowano: środa, 04, grudzień 2019 21:33

Gdy w końcu pojawia się śpiew, wydaje się on całkowicie zbytecznym, obcym wtrętem, wprowadzającym do pewnego stopnia zbytnią dosłowność. Z kolei słabością oper tego autora są niemożliwe do zaistnienia zakończenia, najwyraźniej przeciągnięte w czasie. Względy dramaturgiczne przemawiałyby na poprzestaniu na śmierci Echnatona, uzupełnionej ewentualnie o ramowy epilog. Ale nie, muszą być postawione wszelkie kropki z odniesieniami do współczesności włącznie (w tej sekwencji zacytowany zostaje przewodnik po Egipcie Frommersa i Fodora), wskutek czego napięcie całkowicie opada.

Glass, wzorem Richarda Straussa w Kawalerze srebrnej róży, obdarzył tytułowego bohatera wysokim głosem (w tym przypadku kontratenorem), nie tyle ze względu na przypisywaną mu androginiczność, ile, by jeszcze bardziej harmonijnie łączył się w zakresie brzmienia i barwy z mezzosopranem w partii jego scenicznej żony - królowej Nefretete, zwłaszcza w ich duecie miłosnym z drugiego aktu Wdycham twój wonny oddech / Który płynie z twoich ust / Spoglądam na twoje piękno każdego dnia.

W przedstawieniu w nowojorskiej Metropolitan Opera (obejrzanym 23 listopada w krakowskim kinie Kijów, należącym do sieci Apollo-Film) w rolach tych wystąpili Anthony Roth Costanzo i J’Nai Bridges. Aliści w zamykającym drugi akt jego hymnie do Słońca Ty świat olśniewasz pięknem swym / Wszelki zwierz nasycony na pastwiskach / Aż po horyzonty nieba / Ziół i drzew lśni zieleń / Aton, tyś życiem / Skrzydłami ptak tnie niebo / Tyś najpierwszym życiem żyło okazał się zbyt nikły i nie dostawało mu pożądanej mocy oraz nośności.

• « poprz.
• nast. »