Przegląd nowości

Moniuszko domowy i publiczny

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 26, lipiec 2019 10:53

Nie była sojusznikiem artystów akustyka tego miejsca, sprawiająca, że niekiedy brzmienie sopranu śpiewaczki sprawiało wrażenie nieco wysilonego, a fortepianu głucho dudniącego, tak że omawiany recital nie do końca przyczynił się do rocznicowego utrwalenia korzystnej renomy Stanisława Moniuszki jako wybitnego liryka. Moniuszko to także autor licznych dzieł scenicznych, które po Macieju Kamieńskim, Józefie Elsnerze i Karolu Kurpińskim złożyć się miały na kanon polskiego repertuaru operowego.

Jednym z dwóch emblematycznych jego dzieł z tego rodzaju artystycznego jest tragiczna Halka (w gatunku komediowym równą jej pozycję zajmuje Straszny dwór). I na koniec tegorocznego Festiwalu Muzyki Polskiej (20 lipca 2019) w Nowohuckim Centrum Kultury (mniej więcej w miejscu, gdzie na południowej pierzei placu Centralnego stanąć miał monumentalny gmach operowy, ale w związku z przyłączeniem powstającego miasta do Krakowa jako dzielnicy zrezygnowano z tego zamiaru) zaprezentowano właśnie Halkę w wersji estradowej i po włosku, z udziałem solistów wywodzących się z rozmaitych krajów, posiadających różną tradycję w zakresie recepcji Moniuszkowskiej muzyki. Zwłaszcza w pierwszej części wykonanie sprawiało wrażenie lektury a vista, jakby rozczytywania dopiero partytury. Wiele do życzenia pozostawiało porozumienie pomiędzy orkiestrą (grającą na dawnych instrumentach Capellą Cracoviensis pod dyrekcją Jana Tomasza Adamusa) a solistami. Raziły zatem potknięcia intonacyjne w uwerturze, a także nierówne wejścia w pieśni Janusza Skąd przybywa mimo mej woli. Z kolei kameralny skład chóru wskazywałby raczej, że mamy do czynienia z wersją wileńską niż warszawską. Poza tym nie za bardzo można było się zorientować w jakim języku śpiewają soliści.

• « poprz.
• nast. »