Przegląd nowości

Pokonani i zwycięzcy w bojach z akustyką kościoła św. Katarzyny

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 25, lipiec 2019 21:07

W ostatniej chwili Szymona Komasę zastąpił Michał Janicki, którego głosowi brakowało może jeszcze pożądanego ciężaru gatunkowego i barwy, albowiem pod względem technicznym utwór ten nie przysparza śpiewakowi większych trudności technicznych. Liczy się w nim natomiast nade wszystko  pierwiastek interpretacyjny, szukający dla siebie miejsca pomiędzy słowami i nutami, między innymi za sprawą operowania kontrastami agogicznymi. Serenada op. 2 Mieczysława Karłowicza zalecała się słuchaczom głównie intensywnym dźwiękiem w Romansie. Po muzyce w mniej lub bardziej dawnym stylu nastąpiło przejście do przywołanego w tytule wymiaru duchowego.

Symfonia kameralna z klarnetem obbligato i uderzeniami w trójkąt Mojsieja (Mieczysława) Wajnberga to dzieło o całkiem innym ciężarze gatunkowym niż poprzednio zaprezentowane. Jak wiele utworów kompozytorów szkoły radzieckiej (Szostakowicza czy Prokofiewa) rozpoczyna się wolnym Lento, dzięki czemu, poprzez uzyskany kontrast, następujące motoryczne Allegro molto sprawia wrażenie jeszcze bardziej szybszego niż ma to miejsce w rzeczywistości i byłoby możliwym do wykonania, a klarnet momentami nawiązuje do swojego klezmerskiego rodowodu (w roli solisty wystąpił Krzysztof Grzybowski). Medytacyjny charakter niepodzielnie zapanowuje w dwóch ostatnich, wolnych ogniwach, w które przechodzi attacca wspomniane allegro za sprawą sola skrzypcowego, a następnie wiolonczelowego. W trzecim kulminację stanowi czterodźwiękowy, z lekka ostinatowy motyw klarnetu. W finale tajemniczy klimat współtworzą trzy uderzenia w trójkąt i dwukrotne powracanie ustępu granego przez solistę i orkiestrę w dynamice piano pianissimo, a zamyka czwarte i ostatnie uderzenie w triangel, wskutek czego dzieło jakby rozpływa się w czasie i przestrzeni.

                                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »