

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościPokonani i zwycięzcy w bojach z akustyką kościoła św. Katarzyny
Strona 2 z 4
14 lipca 2019 w Koncercie skrzypcowym A-dur op. 8 Mieczysława Karłowicza w otwierającym Allegro moderato wyjątkowo anemicznie i bezdźwięcznie brzmiały orkiestrowe skrzypce. Na szczęśnie nośnością odznaczały się te solowe pod smyczkiem Mirandy Liu, która w pełni panowała nad swym instrumentem, swobodnie pokonując techniczne wyzwania swej partii, a jednocześnie urzekając krągłym brzmieniem. Niestety, w akompaniamencie szybkie figuracje ulegały zatarciu wskutek panującego w kościele pogłosu. Może zatem należało dobrać bardziej stonowane tempa, by choć częściowo zredukować ten niepożądany efekt uboczny?
Dlatego najwięcej satysfakcji dostarczyła wolna Romanza, pozwalająca śledzić zgodną współpracę skrzypaczki i orkiestry Filharmonii Krakowskiej pod dyrekcją Francka Chastrusse’a. Wobec zaznaczonych wyżej okoliczności można było wyrobić sobie zaledwie przybliżone wyobrażenie o monumentalnej Symfonii F-dur „Polonia” op. 14 Emila Młynarskiego, mistrza batuty, wieloletniego dyrektora Opery Warszawskiej, a więc jak mało kto znającego możliwości orkiestry jako bez mała stuosobowego, zbiorowego instrumentu. A w konsekwencji takiego posługiwania się nim, by uzyskać olśniewające słuchaczy efekty brzmieniowe. Niestety, panująca akustyka wypaczała i zniekształcała proporcje brzmieniowe pomiędzy sekcjami instrumentalnymi. Na przykład flety dobiegały jakby ze znacznej odległości, podczas gdy obój sprawiał wrażenie znajdującego się na wyciągnięcie ręki. A partytura ta posiada wiele w pełni wartościowych ustępów. Na przykład Adagio, zrazu o cechach marszowych, rozwijające się potem w stronę rejestru lirycznego za sprawą sola skrzypcowego, a następnie poprzez crescendo prowadzące do kulminacji, tworząc rodzaj symfonicznego obrazu. Z kolei Scherzo w tempie Presto, mimo rozbudowanego składu, dzięki instrumentacji sprawia wrażenie napowietrznej ulotności zwinnie pomykających figuracji pierwszych skrzypiec. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||