Przegląd nowości

Pokonani i zwycięzcy w bojach z akustyką kościoła św. Katarzyny

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 25, lipiec 2019 21:07

Aliści w finałowym Vivace assai, za pierwszym pojawieniem się motywu w rytmie krakowiaka powstał rozlewający się klaster, wynikający prawdopodobnie nie tyle z intencji kompozytora, co nieprzewidzianych przez niego warunków akustycznych z nakładającym się pogłosem, przydającym tej niewątpliwie epigońskiej kompozycji znamion zgoła awangardowych. Program koncertu występującej tydzień później (18 lipca 2019) Sinfonietty Cracovia, prowadzonej przez Jerzego Dybała, stawiał przed muzykami i słuchaczami pytanie estetycznej natury, czy muzyka służyć ma ku pospólnej uciesze, czy też pobudzać wzloty wzniosłych duchów?

Początkowo przeważało zabawianie, bo taki źródłosłów posiada popularny w dobie klasycyzmu gatunek muzyczny divertimenta. Skądinąd Feliks Janiewicz takowego sam nigdy nie skomponował, bo dopiero w sto lat później arbitralnie złożył je z jego triów Andrzej Panufnik. Stworzył je  na kształt barokowego concerto grosso z wyraźnie wysuwającą się na pierwszy plan grupą concertina, złożonego z dwojga skrzypiec i wiolonczeli, przeciwstawionych reszcie zespołu. Wyjątkowym skupieniem gry oraz intensywnym dźwiękiem odznaczało się Andante. Akustyka kościoła św. Katarzyny tym razem sprzyjała niewielkiej obsadzie Sinfonietty Cracovii i zaprezentowanemu przez nią repertuarowi, odznaczającemu się w znacznej mierze przejrzystą fakturą. Na przykład wyostrzyła brzmienie skrzypiec w Scherzu z Suity G-dur Ignacego Jana Paderewskiego, dokończonej przez Sławomira Czarneckiego. Szkoda, że utworu tego nie zestawiono w bezpośrednim sąsiedztwie z Czterema sonetami miłosnymi Shakespeare’a Tadeusza Bairda, posługującego się podobnym rodzajem archaizacji, szczególnie uchwytnym w zakresie pokrewieństwa tematycznego w przypadku wspomnianego scherza i drugiego sonetu „Drwię, mając ciebie, z całej ludzkiej pychy” – dziewięćdziesiątego pierwszego z poetyckiego cyklu.

• « poprz.
• nast. »