Przegląd nowości

Królestwo głosów

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 18, kwiecień 2019 10:50

Niestety w większości odebrał im ich proste piękno idąc w stronę dziękonaśladownictwa i taniego sentymentalizmu w nienajlepszym guście. Kiedy śpiewaczce towarzyszył dosyć duży skład orkiestry jej dobry mezzosopran nie miał wiele do powiedzenia słowami, przebijały się do słuchaczy wyłącznie luźne sylaby. Wielu odbiorców nie mogło się rozkoszować poezją Słowackiego, Tetmajera, Konopnickiej, Asnyka, bo mimo znakomitej dykcji artystki teksty stawały się nieczytelne, czego w recitalach z towarzyszeniem fortepianu nie doznajemy.

Choć występ Małgorzaty Walewskiej był niemalże przedstawieniem, monodramem, a artystka prostymi gestami niejako tłumaczyła sens wyśpiewywanych słów, to jednak uczucie trywialności tego recitalu towarzyszyło od pierwszych do ostatnich taktów. Autor opracowania orkiestrowego chciał najwyraźniej poprzez zabiegi instrumentacyjne powiedzieć zbyt dużo i dosłownie, więc gdy np. w pieśni Zaczarowana królewna do słów Asnyka dowiadujemy się, że marzy ona o dzielnym rycerzu, to odzywają się w marszowym rytmie fanfarowe trąby, które całkowicie zagłuszają dalsze rojenia owej dziewczyny. Gorące oklaski i stojąca owacja były więc raczej formalnym zabiegiem publiczności, która zawsze żywo odbiera pojawienie się tej słynnej artystki, która na scenie towarzyszyła nawet samemu Pavarottiemu.

                                                                      Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »