Przegląd nowości

Pożądanie zwane Julietta, albo „Sennik czeski”

Szczegóły

Opublikowano: środa, 17, kwiecień 2019 06:02

Zwłaszcza w trzecim akcie tandem reżyserski Skutr (Martin Kukučka i Lukáš Trpišovský) precyzyjnie wyprowadza gestykulację postaci i ich ruch sceniczny wprost z muzyki. Wspiera ich w tym funkcjonalna scenografia Martina Chocholouški z wyrazistą perspektywą zbieżną w głąb sceny. Z lekka zmienia ona swój układ w zależności od tego, gdzie rozgrywa się akcja, a więc zrazu i na koniec w dworcowej poczekalni, a w środkowym akcie w podmiejskim lesie, nie doprecyzowując zarazem jej konkretnego czasu. Ilekroć rozlegają się dźwięki fortepianu, przetacza się on w charakterze rekwizytu  przez scenę, przy czym w drugim akcie jego rozkładane wieko tworzy zarazem sugestię porośniętej trawą polany. 

Pomysłowo została też rozegrana scena na początku, kiedy głowy mieszkańców, zaciekawionych nowym przybyszem, wyzierają spoza otwierających się drzwiczek od szafek w przechowalni bagażu. Wytrwałym propagatorem muzyki Bohuslava Martinů w Polsce był Bohdan Wodiczko, który w latach pięćdziesiątych, na przekór obowiązującej estetyce socrealizmu, wprowadzał jego utwory symfoniczne na estradę Filharmonii Krakowskiej w czasie swojej w niej dyrekcji, a także doprowadził do polskiej premiery Julietty 21 maja 1978 roku w łódzkim Teatrze Wielkim (http://www.cyfrowemuzeum.operalodz.com/opera/polski-julietta/?lang=pl oraz http://encyklopediateatru.pl/przedstawienie/23324/julietta), kiedy przez krótki okres czasu kierował tą sceną. Na słowa uznania zasługuje też towarzyszące ostrawskiej premierze wydawnictwo programowe, oprócz omówień twórczości kompozytora i jego własnych wypowiedzi, zawierające pełny tekst libretta. Na zakończenie warto zwrócić uwagę na ambitny repertuar tego w końcu nie głównego czeskiego teatru operowego. Najbliższa premiera w czerwcu to Robert diabeł Giacomo Meyerbeera, w swoim czasie jedna z najpopularniejszych oper romantycznych (w Polsce przytaczana w kluczowej scenie Lalki Bolesława Prusa, a o jej paryskich inscenizacjach rozpisywali się w swojej korespondencji Chopin i Słowacki), dziś z powodzeniem powracająca na  światowe sceny.

                                                                     Lesław  Czapliński

• « poprz.
• nast. »