Przegląd nowości

Pożądanie zwane Julietta, albo „Sennik czeski”

Szczegóły

Opublikowano: środa, 17, kwiecień 2019 06:02

Najwięcej pierwiastka kantylenowego przypada tytułowej Julietcie. Istotną rolę w stworzeniu odpowiedniego, niepokojącego klimatu (obsesyjne ostinata), a także dostarczeniu tła dla ansambli śpiewaczych, odgrywa orkiestra, mimo że poza postludiami, na wzór Wagnera wieńczącymi akty, nie wysuwa się na pierwszy plan. Jej partia odznacza się znaczną motoryką jak przystało na neoklasyczną partyturę. Przeważa przy tym operowanie głównie orkiestrowym tutti, ale prowadzący spektakl Robert Kružik nie nadużywał dynamiki i mogącego wynikać z tego hałaśliwego fortissimo, lecz zadbał, by artyści nie musieli przebijać się przez zwielokrotnione brzmienie zespołu instrumentalnego.

Od czasu do czasu, zwłaszcza w nokturnowym akcie drugim, dają znać o sobie sola wiolonczelowe oraz obojowe, te ostatnie świetnie zagrane przez Janę Poláškovą. W partii Michela wystąpił meksykański tenor Jorge Garza, w pełni panujący nad głosem, również w nielicznych momentach, gdy należało sięgnąć do jego górnego rejestru. W śpiewie Doubravki Součkovej dawało znać o sobie zbyt duże wibrato, tak że,  nie do końca byłem w stanie uwierzyć w jego magiczne oddziaływanie na bohatera, choć pod koniec artystce udało się je opanować i wtedy jej sopran ukazał swoją szlachetną barwę. Spośród licznego i wyrównanego grona śpiewaków wyróżniłbym jeszcze basa Pavla Vančurę w roli Skazańca, a wcześniej Mężczyzny w oknie i Staruszka w młodości. Po raz któryś z rzędu pozostaję z uznaniem dla profesjonalizmu czeskiej reżyserii operowej. Niezależnie od nowoczesnego czy staroświeckiego charakteru samej inscenizacji, tamtejsze przedstawienia są przede wszystkim porządnie wyreżyserowane. Śpiewacy nie są  pozostawieni samym sobie i nie miotają się bezradnie po scenie, ponieważ inscenizator nie zniża się, by zająć się tak prozaicznymi sprawami jak podpowiedzenie im, co mają robić z rękoma czy jak się poruszać po scenie. Nie każe im zatem przemieszczać się po grząskim terenie lotnych piasków wyszukanej interpretacji tekstologicznej, lecz przede wszystkim zapewnia bezpieczeństwo i pozwala skupić się na najważniejszych dla nich zadaniach muzycznych.

• « poprz.
• nast. »