Przegląd nowości

Schönberg i Bartók w Teatro Massimo w Palermo

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 11, luty 2019 15:38

Dramaturgicznym pomostem pomiędzy dziełem Schönberga i Zamkiem Sinobrodego jest zredagowany przez Ricciego i Fortego tekst, recytowany przez odgrywającego szalonego lekarza aktora, będący pseudo-naukowym wykładem traktującym o przepaści dzielącej psychiki obu płci.

Zarówno ten celowo pretensjonalny tekst, jak i obecność na scenie rozebranych i służących za żywe eksponaty statystów, kobiety i mężczyzny, ich symbolicznie płaczące i krzyczące, gdyż stanowiące dla każdej jednostki ludzkiej okrutne więzienie ciała, stanowią jednoznaczny wyraz protestu reżyserów przeciwko systemowi racjonalizowania tajemniczych i wymykających się wszelkich kryteriom relacji damsko-męskich.

Te ostatnie są też treścią rozgrywanej ponownie w cyrkowej rzeczywistości opery Bartóka, w której podobnie jak uprzednio występują wprowadzające klimat niepokoju grupki pielęgniarek. Pod względem wizualnej ekspresji ta część granego bez przerwy przedstawienia wywiera jeszcze większe wrażenie niż w jednoaktówce Schönberga, a niektóre z obrazów pozostają na długo w pamięci. Trudno na przykład nie ulec poetyckiej sile sceny, w której jest mowa o tym, że wilgotne ściany zamku zdają się ronić łzy, kiedy zanurzające długie włosy w wypełnionych wodą naczyniach tancerki odrzucają gwałtownie głowy do tyłu, powodując spektakularne rozpryskiwanie kropel po całej powierzchni sceny.

• « poprz.
• nast. »