Przegląd nowości

György Vashegyi – dyrygent z pasją o wielu talentach

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 21, kwiecień 2018 10:30

Ich wykorzystanie przez kompozytora zaskakuje w tym sensie, że tradycyjnie instrumenty te towarzyszyły idei Zmartwychwstania, a nie Męki Pańskiej. Podziw wzbudzała każda z ich interwencji, podobnie zresztą jak przepięknie i niebiańsko modelowane frazy oboju. Orfeo Orchestra (z Simonem Standagem w roli pierwszego skrzypka) wykazała się tutaj doskonałą formą i imponującym wyczuciem stylu, podobnie zresztą jak porywający zbiorową muzykalnością i bezbłędnym brzmieniem Purcell Choir, z pewnością jeden z lepszych tego typu zespołów w Europie.

Najwyższe uznanie należy się także poszczególnym solistom, z których każdy bez zarzutu rozumiał charakter powierzonej mu partii. Tenor Bernhard Berchtold idealnie oscylował pomiędzy pełnymi napięcia pasażami ewangelicznego opisu i oddzielającymi je od siebie momentami odprężenia, w czym czujnie wspierało go rewelacyjnie prowadzone basso continuo. Sopranistka Baráth Emöke jako Córa Syjonu z przejęciem przekazywała swe towarzyszące Pasji Chrystusa uczucia, od głębokiego współczucia do buntu wobec ogromnej niesprawiedliwości. W roli Jezusa wystąpił dysponujący prawdziwym basem o dźwięcznym dole skali Johannes Weisse, szczególnie poruszający w wyrażającym ból i przesiąkniętym wstrząsąjaco ludzkimi emocjami Schmerz, a u jego boku wewnętrzne zmagania Piotra sugestywnie oddawał śpiewający też partię Piłata Uwe Stickert. Nie sposób było też nie ulec subtelnemu i prezentującemu szeroką gamę doznań i afektów sopranowi Chantal Santon-Jeffery, która zwłaszcza w roli Marii nie pozostawiła żadnego słuchacza obojętnym. Trudno w tym miejscu wymienić wszystkich członków obsady wykonawczej, choć każdy z nich zasłużył na pochwałę i wyróżnienie. Ta zniewalająca interpretacja wciąż jeszcze za rzadko wykonywanego dzieła Telemanna (choć warto tu wspomnieć ciekawe propozycje Raphaëla Pichona i René Jacobsa) na pewno pozostanie na długo w pamięci wzruszonej publiczności i zapisze się jako jedno z ważniejszych wydarzeń muzycznych bieżącego sezonu w Budapeszcie. Zważywszy na zapał, pomysłowość i kreatywność György’ego Vashegyiego możemy się spodziewać, że w najbliższej przyszłości dostarczy on nam jeszcze wielu artystycznych przeżyć, pozwalając zarazem odkryć wartościowe i nieznane dzieła, których wyszukiwanie stało się jego prawdziwą pasją.

                                                                                Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »