Przegląd nowości

Czy cierpicie Państwo na klaustrofobię?

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 20, listopad 2017 18:45

Z kolei „Anioł zagłady” Luisa Buñuela dał początek dziełu pod tym samym tytułem Thomasa Adèsa, angielskiego kompozytora, autora znanej operowej adaptacji szekspirowskiej „Burzy”. Prapremierową, sprzed roku inscenizację Toma Cairnsa „Anioła zagłady”, przeniesioną z festiwalu w Salzburgu, można było obejrzeć ostatnio w nowojorskiej Metropolitan Opera (transmisja do kin 18 listopada, oglądana dzień później w krakowskim kinie Kijów, należącym do sieci Apollo-Film).

Do stołu w domu państwa Leticii i Edmunda Nobile (nazwisko znaczące, rozumiane jako szlachetni) zasiada wytworne towarzystwo (motyw ten powróci też w „Dyskretnym uroku burżuazji”, innym filmie Buñuela, gdzie ta uświęcona dla Francuzów ceremonia wciąż jest zakłócana i udaremniana), lecz uroczysta kolacja przeradza się w klaustrofobiczny koszmar, kiedy jej uczestnicy ogarnięci zostają przez niezrozumiałą niemoc, uniemożliwiającą im opuszczenie pomieszczenia, w którym przebywają, co stanowi metaforę stanu wyczerpania swych możliwości do jakiego doszedł rozwój społeczeństwa burżuazyjnego.

W filmie zapętlenie czasu dokonuje się jakby poprzez błąd montażowy podwójnego, mechanicznego sklejenia tych samych ujęć, przedstawiających służbę opuszczającą dom, w operze natomiast powtarza się powitanie przybywających gości, od czego wszystko się zaczyna. Kiedy doprowadzeni do skrajnego wyczerpania fizycznego (umiera między innymi jeden z gości), zjadają pojawiające się trzy białe owce, poniekąd dokonując w ten sposób pod ich postacią aktu świętokradczej eucharystii, jeśli przyjmiemy, że symbolizują one Jezusa, a zarazem oznacza to ostateczną degradację, do jakiej doszli, stając na progu pokusy kanibalizmu.

• « poprz.
• nast. »