Przegląd nowości

Wajda a muzyka

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 17, październik 2016 15:49

Mogłoby się wydawać, że reżyser ten traktował muzykę czysto funkcjonalnie i nie przywiązywał do niej większej wagi, skoro zgadzał się, by w filmach zagranicznych dostarczali jej kompozytorzy proponowani przez tamtejszych producentów (nakręcona w Jugosławii „Syberyjska lady Makbet” , powstałe w Wielkiej Brytanii „Bramy raju”, a we Francji „Danton”). W przypadku „Miłości w Niemczech” był nim słynny Michel Legrand (pamiętny ze śpiewanych filmów: „Parasolki z Cherbourga” oraz „Panienek z Rochefort”), ale do „Biesów” zaprosił jednak Zygmunta Koniecznego, z którym wcześniej współpracował przy inscenizacji tychże w Starym Teatrze, a któremu powierzył także napisanie muzyki do „Krajobrazu po bitwie”.

Z kolei Stanisław Radwan, z którym Wajda wielokrotnie będzie współpracował przy okazji reżyserowanych przez siebie przedstawień, głównie w krakowskim Starym Teatrze, będzie też odpowiadał za umuzycznienie „Wesela”, w którym w roli Chochoła obsadzony został charyzmatyczny pieśniarz – Czesław Niemen. W filmach rozgrywających się współcześnie lub w niedawnej przeszłości najczęściej odwoływał się do pomocy muzyków o rodowodzie jazzowym. Tak było w „Niewinnych czarodziejach”, traktujących o pokoleniu wchodzącym w dorosłość po przełomie październikowym, a także środowisku tzw. bikiniarzy, do których ilustracji muzycznej dostarczył Krzysztof Komeda. Z kolei Jerzy Matyszkiewicz skomponował muzykę do warszawskiej noweli w międzynarodowej „Miłości dwudziestolatków”. Najczęściej jednak korzystał w tym zakresie z usług Andrzeja Korzyńskiego, który ma na swym koncie tyle samo opraw muzycznych, co Kilar. Przede wszystkim do dyptyku: „Człowiek z marmuru” i „Człowiek z żelaza”, ale także autotematycznego „Wszystko na sprzedaż”, „Polowania na muchy”, „Brzeziny” i „Panny nikt”. 

• « poprz.
• nast. »