Przegląd nowości

„Hugonoci” Giacomo Meyerbeera w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 31, marzec 2016 17:05

Kiedy w finale na widok mecenaski podnosi się, pokazuje jej białe płótno z ogromną plamą krwi, dla podkreślenia, że o przemocy i absurdalnych mordach można już tylko opowiadać poprzez abstrakcyjne znaki. W wizji Kratzera nie brakuje zatem frapujących pomysłów i tym bardziej szkoda, że reżyser nie dopracował gry scenicznej wszystkich protagonistów, pozostawiając ich zbyt często samym sobie.

Pod względem wokalnym realizacja w Nicei może dostarczyć wiele satysfakcji. Duży potencjał zdradza w pełni panujący nad swym czysto brzmiącym tenorem Uwe Stickert w roli Raoula de Nangisa, któremu z powodzeniem partneruje ciekawie śpiewająca partię Walentyny Cristina Pasaroiu. Szlachetnie brzmi też sopran Silvii Dalla Benetta, kreującej postać Małgorzaty de Valois, oraz subtelny i czarujący barwnymi niuansami sopran wcielającej się w pazia Urbana Hélène Le Corre. Ponadto podobają się  Jérôme Varnier jako stary sługa Marcel, Marc Barrard w roli Hrabiego de Nevers i Francis Dudziak w partii hrabiego de Saint-Bris. Nieprzyjemnym zgrzytem omawianej produkcji okazuje się być jedynie występ francuskiego dyrygenta pochodzenia greckiego Yannisa Pouspourikasa, który pozbawia dzieło Meyerbeera tak ważnej ekspresji, porywów emocji, unerwionej dramaturgii i epickiego rozmachu. W zamian otrzymujemy brak precyzji i niezdolność do zapanowania nad dużym aparatem wykonawczym, co skutkuje niepokojącym „wymykaniem się” chóru spod ręki kapelmistrza i dość bezbarwną grą Orkiestry Filharmonicznej Nicei. To niestety stanowi wprawiający w zdumienie problem tej pod wieloma względami udanej produkcji.

                                                                                    Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »