Przegląd nowości

„Hugonoci” Giacomo Meyerbeera w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 31, marzec 2016 17:05

Początkowo artysta próbuje przedstawić na swoim utrzymanym w stylu neo-klasycznym obrazie temat Abla i Kaina, ale szybko z tego tematu rezygnuje i niecierpliwie odsyła modele. Kiedy do atelier przybywają przyjaciele malarza, puszcza on wodze fantazji i rozmyśla nad tematem wojen religijnych, starając się tym razem namalować scenę zawarcia pokoju pomiędzy katolikami i protestantami. Opanowująca jego twórczą wyobraźnię historia nie daje się jednak ująć w formę dzieła malarskiego, a wychodzące z kadru obrazu postacie stają się żywymi ludźmi. Ów malarz to w rzeczywistości hrabia de Nevers, który na początku spektaklu ogląda na ekranie telewizora brutalne sceny pokazujące radykalnych islamistów w trakcie niszczenia starożytnych zabytków, symbolizujących znienawidzoną przez nich kulturę.

Dla reżysera jest to pretekstem do pokazania zgubnych skutków każdego fanatyzmu religijnego, nienawiści i indoktrynacji. Mamy tu zatem po raz kolejny do czynienia z wykorzystywaną już niezliczoną ilość razy przez wielu inscenizatorów koncepcją przeplatania dwóch odmiennych sfer: życia i działalności bohatera opery z historycznymi wydarzeniami. Problem polega jednak na tym, iż w ten sposób często dochodzi do nieporozumień i widz może się w tych dwóch nakładających się na siebie porządkach po prostu pogubić. Na przykład nie zawsze jest jasna sytuacja, w której Małgorzata  de Valois przyjmuje we śnie malarza rolę królowej, a jednocześnie na jawie okazuje się być jego mecenasem i kolekcjonerką, ubraną w amerykańskim stylu współczesnej amatorki sztuki. Duże wrażenie wywiera scena końcowa, podczas której Nevers, zanim zginie z rąk katolików, niszczy wszystko w swoim atelier, jakby dla pokazania, że żadna sztuka nie jest zdolna do przekazania horroru wojny.

• « poprz.
• nast. »