Przegląd nowości

„Hugonoci” Giacomo Meyerbeera w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 31, marzec 2016 17:05

Warto przecież przypomnieć, że pochodzący z berlińskiej burżuazji pochodzenia żydowskiego Meyerbeer zamienił hebrajskie imię Jakob na włoskie imię Giacomo, aby złożyć hołd krajowi, w którym odnosił pierwsze sukcesy, a następnie zamieszkał w Paryżu, gdzie zakończył swe owocne życie. Ta śmierć zasmuciła cały muzyczny świat, z wyjątkiem Wagnera, którego antysemityzm i zazdrość o tak wielkie powodzenie Meyerbeera stały się dla niego źródłem niezdrowej satysfakcji z powodu odejścia wielkiego kompozytora.

Nie przeszkodziło to przecież autorowi Rienziego w czerpaniu inspiracji z twórczości Meyerbeera, która również nie pozostała bez wpływu na kompozycje Verdiego. Zadziwiające jest to, że twórca, któremu zawdzięczamy wspomnianą wyżej grand opéra à la française i formę spektaklu niemalże totalnego, w dodatku odnoszący niegdyś tak błyskotliwe sukcesy, spotkał się z wyjątkowo niesprawiedliwą oceną kolejnych pokoleń. Od niedawna Hugonoci przeżywają wszakże swój powolny renesans, bo pojawiają się czasem na scenach Niemiec, Włoch, wystawiono je w Brukseli i Strasburgu, ale paradoksalnie jeszcze nie w Paryżu. Teraz zaś nową inscenizację rzeczonego dzieła - przygotowaną w koprodukcji z Operą w Norymberdze – pokazano w Operze Nicei, co trzeba przyjąć z dużym podziwem i uznaniem ze względu na rozmach takiego przedsięwzięcia. Otóż mamy tu do czynienia z niezwykle rozbudowanym dziełem, trwającym ponad cztery godziny, łączącym śpiew i taniec, występy solowe ze scenami zbiorowymi i epizodami angażującymi pełny skład chóru. W tym przypadku dokonano pewnych cięć, ale i tak skala trudności realizacji może odstraszyć dyrekcję niejednej placówki lirycznej. 

• « poprz.
• nast. »