Przegląd nowości

„Death in Venice” Brittena w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 01, luty 2016 12:50

Typologia wokalna opery została przez Brittena zdefiniowana w bardzo pomysłowy i intrygujący sposób. Otóż rolę Aschenbacha powierza on głosowi tenorowemu, zaś siedem otaczających pisarza postaci jest ucieleśnianych przez jednego wokalistę: barytona. W Nicei Gustavem von Aschenbachem jest prowadzący sugestywną grę aktorską niemiecki tenor Hans Schöpflin (który ostatnio debiutował w Teatro Colón w Buenos Aires rolą Starego Króla w Hagith Szymanowskiego), ukazujący pisarza jako człowieka przeżywającego głęboki kryzys twórczy i zmęczonego życiem, choć jeszcze się chwytającego złudnych nadziei. 

Swoistym kontrapunktem tego protagonisty jest wcielający się w  kolejne postacie włoski baryton Davide Damiani, symbolizujący na przemian różne strony ludzkiej egzystencji: pragnienie życia, niebezpieczeństwo i beztroskę. Jeśli chodzi o Tadzia oraz jego matkę i siostry, to mamy tu do czynienia z rolami niemymi, odgrywanymi przez tancerzy. Zwłaszcza ten pierwszy, tutaj sugestywnie ukazywany przez bezbłędnie realizującego układy choreograficzne Lohana Jaqueta, skutecznie przykuwa uwagę publiczności. Na koniec trzeba jeszcze dodać, że nad całością wykonania czuwa dyrygent Roland Böer, który stojąc na czele Orkiestry Filharmonicznej Nicei potrafi intrygująco wydobywać z partytury Brittena subtelnie plecione siatki motywów oraz podkreślać rytmiczne szczegóły i mające dramaturgiczne znaczenie barwy orkiestrowe. Zaproponowanie przyzwyczajonej raczej do tradycyjnego repertuaru publiczności Nicei tej ważnej, ale dla wielu dość trudnej w odbiorze pozycji wiązało się niewątpliwie z pewnym ryzykiem. Tym bardziej cieszy fakt, że owo śmiałe przedsięwzięcie artystyczne zakończyło się dużym, bo potwierdzonym gorącym przyjęciem, sukcesem.

                                                                     Leszek Bernat 

• « poprz.
• nast. »