

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Death in Venice” Brittena w Opéra de Nice
Strona 3 z 4
Aschenbach natychmiast dostrzega w nim klasyczną perfekcję doskonałego dzieła sztuki i ucieleśnienie poszukiwanego od dawna ideału piękna. Cicha kontemplacja młodzieńca nabiera obsesyjnego charakteru i doprowadza do sceny, w której znajdujący się pod wływem trudnych do opanowania emocji pisarz deklaruje Tadziowi swoją miłość. W obliczu wywołanego przez rozszerzającą się epidemię cholery zagrożenia życia pisarz udaje się do Fryzjera Hotelowego, aby przy jego pomocy nabrać bardziej młodego wyglądu. Te desperackie zabiegi kończą się jednak kompletną porażką i uświadomieniem sobie niszczycielskiej siły upływającego czasu. Bardzo już osłabiony Aschenbach obserwuje bawiącego się na plaży Tadzia i w tym momencie umiera, doznając jakby poprzez tę ostatnią wizję rodzaju odkupienia. Obok zatem wspomnianego już wątku straszliwej samotności każdego twórcy, pojawiają się jeszcze bliskie Brittenowi - bo znajdujące swój oddźwięk również w jego życiu prywatnym - tematy homoseksualizmu i poszukiwania absolutu.
W prezentowanej właśnie w Operze w Nicei inscenizacji, której autorem jest niemiecki reżyser Hermann Schneider, nie ma miejsca na dosłowne ilustrowanie treści dzieła i staranne odtwarzanie kolejnych miejsc akcji, jak to się zazwyczaj w innych realizacjach tej rzadko wystawianej opery zdarza. Jeśli nawet bowiem wspomniane w libretcie miejsca (pracownia Aschenbacha, statek, port Wenecji, hotel czy plaża) są tutaj jakoś przywoływane, to za sprawą dekoracji Bernda Franke i oświetlenia Hervé Gary’ego odbywa się to bardziej w symboliczny niż realistyczny sposób. Reżyser wyraźnie chce nam pokazać, iż cała narracja dramaturgiczna sytuuje się przede wszystkim w psychice głównego bohatera. Taką interpretację wzmagają dodatkowo przygotowane przez Paulo Correia projekcje wideo, sugerujące kontekst wydarzeń, ale zdecydowanie nie w dosłownym stylu. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||