Przegląd nowości

„Death in Venice” Brittena w Opéra de Nice

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 01, luty 2016 12:50

Wiosną 1973 roku Britten wybrał się w podróż do Wenecji, ale niezależnie od radości, jaką odczuwał w zetknięciu się z tym legendarnym miastem, nie mógł się zarazem powstrzymać od irytacji spowodowanej światowym sukcesem wspomnianego wyżej filmu. Obawiał się bowiem, że zostanie oskarżony o naśladownictwo, chociaż pracę nad swą operą rozpoczął już dużo wcześniej niż Visconti nad filmem. Warto zresztą też podkreślić, że to właśnie Britten, a nie włoski reżyser, pozostał bardziej wierny pierwowzorowi Manna.

Pierwsza scena opery rozgrywa się w Monachium, w momencie, w którym pisarz Aschenbach podsumowuje swą dotychczasową twórczość, znajdując się w stanie głębokiego rozdarcia pomiędzy nienasyconym pragnieniem poszukiwania piękna i perfekcji oraz utratą inspiracji. Mamy tu zatem do czynienia z poczuciem samotności artysty i jego wewnętrznym monologiem, na którym opiera się struktura całej opery. To poznany przez protagonistę na cmentarzu tajemniczy Podróżnik namawia go na podróż do Wenecji. Natomiast spotkanie na statku Podstarzałego Dandysa, a w samym mieście nad Laguną również Starego Gondoliera, wzmaga u Aschenbacha owo poczucie samotności i wyizolowania (tematy bardzo bliskie samemu kompozytorowi). Po przybyciu na miejsce pisarz dowiaduje się o wyniszczającej miasto cholerze, co powoduje, że poczucie grożącej mu śmierci miesza się z coraz bardziej naglącą potrzebą tworzenia i dążenia do absolutu. Te wewnętrzne rozterki zostają jeszcze dodatkowo wzmocnione potężnym szokiem doznanym w momencie nawiązania znajomości z polską rodziną, a w szczególności wobec dostrzeżenia w niej jasnowłosego chłopca imieniem Tadzio.

• « poprz.
• nast. »