Przegląd nowości

„Penelopa” Faurégo w Opéra du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 24, styczeń 2016 21:59

Ich wywiedziona nie z anegdoty, tylko z muzyki wizja nie rozwija się w sztywnym kadrze i nie przedstawia jedynego słusznego punktu widzenia, lecz wykorzystując nieustający proces wizualnej dekonstrukcji snuje rodzaj scenograficznej melodii, wspomaganej przez poetycką grę świateł (Bertrand Killy).

Konkretnie wygląda to w ten sposób, że głównymi elementami dekoracji są dwie potężne zachodzące na siebie i obracające się wokół własnej osi korony: większa należy zapewne symbolicznie do Ulissesa, zaś mniejsza do uosabianego przez niemego statystę Telemacha. Owe koliste formy przywołują frapujący łukowatymi kształtami pałac, który znajduje się w ciągłym ruchu i bez przerwy zmienia swój wygląd, „wciągając” widza do środka. Owa nieskończenie się odnawiająca i oniryczna scenografia idealnie odzwierciedla psychologię trwającej w stanie oczekiwania Penelopy. Pozwala też na kreślenie płynnych perspektyw, akcentowanych wznoszącymi się wysoko schodami lub sygnalizującymi pałacowe wieże grzbietami. Uzyskane za pomocą tego procederu obrazy odbijają się dodatkowo w pokrywającej powierzchnię sceny tafli wodnej, co wyczarowuje przenikniętą niesamowitymi klimatami rzeczywistość, w której krążą z niemalże choreograficzną precyzją poszczególne postacie.

• « poprz.
• nast. »