Przegląd nowości

«Penthesilea» Pascala Dusapin w Opéra du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 02, październik 2015 22:41

Zaś nad całością realizacji muzycznej czuwa wybitny koneser dzieł współczesnych kompozytorów: Franck Ollu, który w Warszawie prowadził wykonanie Medei Dusapina. Francusko-libański reżyser Pierre Audi buduje swoisty teatr okrucieństwa, ale świadomie rezygnuje z przywoływania wojennych realiów za pomocą konkretnych rekwizytów (na przykład broni) i charakterystycznie odzianych statystów, w zamian za to pokazując niezwykle dosłownie i brutalnie «wojnę ciał», ich ocieranie się o siebie, szarpaninę, czyli nie znające żadnych hamulców ludzkie bestialstwo.

Audi pokazuje jednostki, które w pełni ulegają miotającym nimi namiętnościom, doprowadzając je wręcz do delirium tylko po to, żeby osiągnąć jakieś głęboko intymne cele. W zasadzie odnosimy wrażenie, iż tym postaciom zupełnie nie zależy na życiu, albowiem nieustannie i świadomie narażają się na jego utratę, a z otaczającego ich koszmaru czynią zwykłą codzienność. Warto jeszcze raz podkreślić, że tak pomyślana koncepcja sceniczna wymaga od całej obsady solistów, chóru i statystów niebywałego zaangażowania fizycznego i psychicznego oraz wysokiej próby wytrzymałości. Na zakończenie trzeba jeszcze wspomnieć o przygnębiającej i wzbudzającej ciągły niepokój oprawie scenograficznej, której opracowanie reżyser powierzył flamandzkiej plastyczce Berlindzie De Bruyckere. Jej prace charakteryzuje odwoływanie się do specyficznego ilustrowania organicznych form życia, pokawałkowanych ciał zwierząt i ludzi, co w tym przypadku skutkuje rozgrywaniem całej akcji w wypełnionej skórami i używanymi do ich wyprawiania narzędziami garbarni, zanurzonej w zimnym i nieprzyjaznym oświetleniu ustawionym przez Jeana Kalmana. Dokładny i aż zbyt realistyczny proces oczyszczania mięsa pokazują projekcje wideo autorstwa Mirjam Devriendt, zaś do kreowania przepojonej bestialstwem, ale także i wyczuwalną namiętnością, atmosfery spektaklu przyczyniają się przypominające zwierzęce skóry kostiumy, wymyślone przez polskiego stylistę Wojciecha Dziedzica. Na pewno dobrze się stało, że ta poruszająca, dopracowana w najmniejszych szczegółach i zmuszająca do myślenia realizacja Opéra du Rhin w Strasburgu wpisała się w szereg wydarzeń artystycznych organizowanych z okazji sześćdziesiątej rocznicy urodzin Pascala Dusapina.

                                                                                      Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »