

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości«Penthesilea» Pascala Dusapin w Opéra du Rhin w Strasburgu
Strona 2 z 5
Òw mit opowiada bowiem o krwawej królowej Amazonek, biorącej udział w wojnie trojańskiej, która zakochała się w swoim przeciwniku Achillesie i po prowadzeniu z nim swoistej gry namiętności i nienawiści, odwzajemnionych uczuć i bezwzględnego odrzucenia, zmierzyła się z nim w śmiertelnym pojedynku. W miłosnym szale zaatakowała go wraz z psami, a po odniesionym zwycięstwie dosłownie pożarła, po czym popełniła samobójstwo.
Już ponad dwadzieścia lat temu belgijski muzykolog Harry Halbreich sugerował Pascalowi Dusapin napisanie muzyki do ostatniej sceny sztuki Kleista, ale - jak przyznaje sam kompozytor - pomimo odczuwanej w stosunku do tego tekstu fascynacji, miał problem z jego zrozumieniem.
Poruszany w nim temat - ponury i całkowicie irracjonalny - wojny i miłości jednak go prześladował, toteż w końcu Dusapin postanowił na swój sposób zmierzyć się z zawartą w nim przemocą, a jeśli zdecydował się podjąć tego trudnego zadania, to dlatego, że w nakreślonym przez Kleista dramacie dostrzegł alegorię współczesnych czasów. «Miłość jest w nim ukazana poprzez filtr prawa - mówi Dusapin – które zabrania kobietom miłości do mężczyzn do momentu, w którym zostaną oni pokonani. Otóż Pentesilea zakochuje się w Achillesie, jeszcze zanim jest znany wynik toczącej się pomiędzy nimi walki. W ten sposób sprzeniewierza się ona prawu swego ludu i za to krzywoprzysięstwo zostaje przez ów lud jako królowa odrzucona. Jej historia jest przerażająco współczesna…Czym jest miłość jeśli determinuje ją prawo? Co się z tą miłością dzieje, kiedy się do owego prawa nie dostosuje? |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||