Przegląd nowości

Faust potępiony i zwycięski

Szczegóły

Opublikowano: środa, 29, kwiecień 2015 20:40

W całości inscenizowana kantata Potępienie Fausta była spektaklem mocno statycznym. Sceny, w których „coś się dzieje” trafiły się dwie, może trzy, w tym najbardziej dynamiczna, w której matka Małgorzaty zamierza wtargnąć do jej pokoju i przepłasza kochanka. Przedstawienie kończy się patetycznym hymnem z udziałem chóru mieszanego i dziecięcego zwiastującym zbawienie dziewczyny, i tutaj, a także wcześniej, można było docenić pracę Henryka Wierzchonia nad przygotowaniem wokalistów. Chór męski brzmiał mocno, operował dobrze postawionymi głosami, które nie obawiały się nawet sięgnąć wysokiego „c”, a w połączeniu z częścią żeńską tworzył solidną masę dźwięku, która mogła stawić czoła wzmocnionej, dobrze przygotowanej orkiestrze. Michał Klauza dzierżący batutę rozsądnie rozwijał romantyczne wątki muzyczne, nie zapominał o śpiewających solistach, nadawał tempo i rozkładał akcenty muzyczne tak, aby widz nie czuł się jak na filharmonicznym koncercie, ale rozumiał, że cała dramaturgia dzieła mieści się partyturze, zaś scena jest w ścisłej współpracy ze sferą dźwięku.

W dniu premiery Potępienia Fausta w Operze Nova otwarto moją wystawę grafik (linorytów) pt. Król Ubu, czyli Poczet Kompozytorów Polskich, oraz wystawę obrazów przestrzennych Miękiszony prezentującą ręcznie wykonane z miękkich materiałów „tekstylne” instrumenty muzyczne.

                                                                    Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »