Przegląd nowości

Gombrowicz dobrze śpiewany

Szczegóły

Opublikowano: środa, 15, kwiecień 2015 07:39

Oczywiście, tradycja wystawiania Operetki przewiduje absolutną nagość, o którą cały czas Albertynka się dopomina, ale w „zwykłych” przedstawieniach jest to rodzaj jednoznaczności w dwuznaczności. Tymczasem opera Michała Dobrzańskiego jest przedstawieniem całkiem serio, zawierającym podstawowe elementy przesłania wielkiego pisarza. Więc gdy mówi się, że w toku rewolucyjnej zawieruchy Albertynka została odarta z odzienia, zgwałcona i zabita, to dlaczego gdy wyłania się z trumny uroczo się uśmiecha? Czy nie lepiej było pokazać w tym miejscu kukłę imitującą jej ciało, albo zgoła wystawić szkielet ludzki? Czy w przypadku przedstawienia w Warszawskiej Operze Kameralnej nie postąpiono według reguły tak krytykowanej niegdyś przez Adama Hanuszkiewicza – jak reżyser nie wie co zrobić w danym momencie, to pokazuje nagość?

Plusem przedstawienia jest oszczędna ale sugestywna scenografia Jerzego Rudzkiego i kostiumy. Ale największym atutem opery jest jednak muzyka, solidnie prowadzona przez Przemysława Fiugajskiego Sinfonietta WOK i dobrze dysponowani głosowo śpiewacy. Michał Dobrzański to rzeczywiście zdolny kompozytor, bo postmodernistyczną partyturę przygotował w taki sposób, aby nie utrudniać życia śpiewakom. Partie wokalne skonstruowane są logicznie i odpowiadają zasadom poprawnego śpiewu solowego, a takie zjawisko we współczesnej operze wcale nie jest częste. Chyba żaden z wykonawców nie mógł narzekać na warunki, jakie stworzył dla nich autor muzyki, ani mezzosopran Anna Radziejewska w partii Księżnej, ani Artur Janda jako Profesor, ani Karol Bartosiński jako Firulet, ani uczestnicy małych chórków – grupy pańskiej i grupy lokajów.  Polska opera wzbogaciła się z dniem 9 kwietnia 2015 roku o nową wartościową pozycję.

                                                                                Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »