Przegląd nowości

Żyję przyszłością – rozmowa z Arturem Jaroniem

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, marzec 2015 16:28

A największa wpadka?

– W moim życiu był epizod, który mógł się skończyć tak, że nie wyszedłbym więcej na estradę. Do dyrygowania Koncertem c-moll Rachmaninowa został zaproszony muzyk, który nie miał pojęcia o prowadzeniu orkiestry i lepiej by było, gdybyśmy grali bez dyrygenta. W drugiej części przed kompletną katastrofą uratował nas koncertmistrz Piotr Witek, który wstał i od pulpitu pokazał orkiestrze, kiedy trzeba wejść. Gdyby nie jego przytomność umysłu, to z dyrygentem pewnie spotkalibyśmy się dopiero w szatni. Byłem dobrze przygotowany do występu ale niewiele mogłem zrobić, żeby go uratować.

Pomógł panu wrodzony optymizm?

– Miłość do muzyki okazała się silniejsza. Muzyka jest jak narkotyk, nie da się z niej wyleczyć. Warto stawić sobie wysokie cele, bo to nigdy nie przepadnie.  Nigdy nie wiadomo, co czeka za rogiem i czy nie pojawi się propozycja, na którą trzeba być gotowym.

• « poprz.
• nast. »