Przegląd nowości

Muzyczne wyżyny w Théâtre du Capitole w Tuluzie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 06, październik 2014 23:36

Według francuskiego reżysera Vincenta Boussarda mamy tutaj do czynienia z operą „kolorów i atmosfer”, jednak paradoksalnie wizja, którą nam on proponuje, pozbawiona jest atrakcyjnych dekoracji i plastycznych efektów.

Odziani we współczesne stroje (autorstwa słynnego kreatora mody Christiana Lacroix) protagoniści oscylują w jednolitym i szarym kadrze sceny, co wszakże nie przeszkadza w tworzeniu poetyckiej atmosfery. Zarówno owe ciemne ubiory – przełamane barwami jedynie w przypadku otoczenia Ulriki – jak i cała tonacja tego dość ponurego obrazu scenicznego zamieniają tytułowy bal na jakąś pogrzebową ceremonię. Do ogólnie przygnębiającego wrażenia przyczynia się dodatkowo świetnie z dramaturgicznego punktu widzenia ustawiona gra aktorska, subtelna reżyseria świateł oraz nieliczne, wszak zręcznie wykorzystane rekwizyty. Są to skromne meble, z czerwonym fotelem na proscenium, na którym umiera postrzelony (a nie jak w libretcie zasztyletowany) przez Renato Riccardo, wyświetlana w tle twarz młodzieńca, z której w pewnym momencie spływają krwawe łzy, a w finale ogromny i wypełniający centrum sceny żyrandol. Òw wizualny minimalizm spełnia swoje zadanie (jedynym nieporozumieniem jest krążący po scenie w akcie trzecim i zdalnie sterowany czerwony samochodzik), choć bardziej tradycyjnie nastawiona grupa widzów otwarcie manifestuje pod adresem reżysera swoją dezaprobatę. Natomiast gorące i długotrwałe owacje przypadają w udziale dyrygentowi, orkiestrze i wszystkim solistom, których wybitny poziom zapowiada ciekawy, a zainaugurowany właśnie tą omawianą realizacją sezon.

                                                                                  Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »