Przegląd nowości

Kaufmann gwiazdą Multikina

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 14, lipiec 2014 19:11

Ale gwoli uczciwości trzeba przyznać, że wszyscy wykonawcy opery, także służący, halabardnicy czy posłańcy, którym przypadł w udziale jakiś mini-muzyczny epizod sprawiają się na scenie bez zarzutu. Sama realizacja opery Verdiego wyreżyserowanej przez Petera Steina jest całkowicie zachowawcza i tradycyjna. Nikomu nie przyszło do głowy, aby akcję przedstawienia przenieść w czasy współczesne, dodać jakiś dodatkowy aspekt przychologiczny, czy erotyczny, nie mówiąc już o historycznym. Jest to zatem Don Carlo jak Pan Bóg przykazał, łącznie ze stosem, na którym Inkwizycja pali heretyków. Bohaterowie pokazują szczerze swoje stany psychiczne, miejscami nawet przesadnie, ale to wynika z faktu, że kamera podgląda solistów z bliska. Scenografia jest surowa, umowna i wręcz akademicka w swej symetrii z wyraźnie zaakcentowanym elementem na środku sceny. Kostiumy są bardzo precyzyjnie wykonanymi kopiami ubiorów z epoki, choć długa nocna koszula, w które król Filip przyjmuje wizytę Inkwiztora może trochę zaskakiwać.

Warto jeszcze zwrócić uwagę na jakość nagrania i dźwięk emitowany na sali Multikina. Z początku wydawało, się, że jest to rejestracja dokonywana z jakichś odległych mikrofonów, ale szybko okazało się, że słychać muzykę dokładnie tak, jak to ma miejsce w teatrze operowym w najlepszym miejscu. Dźwięk był plastyczny, ani za głośny, ani za cichy, niemal doskonały. A fakt, że prowadził przedstawienie wybitny dyrygent Antonio Pappano (bez batuty, a więc z wyraźnym nastawieniem na towarzyszenie głosom ludzkim) dodawało spektaklowi szczególnej wartości. W wielu momentach miało się wrażenie, że muzycy wręcz degustują, smakują urodę fraz muzycznych, verdiowskich melodii i harmonii, zachwycają się nimi tak samo jak słuchacze na widowni.

                                                                                   Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »