Przegląd nowości

Skrzypek spod deszczowej chmury...

Szczegóły

Opublikowano: środa, 25, czerwiec 2014 15:35

Również białoruscy tancerze, tworzący corps de ballet Opery Krakowskiej i na co dzień niezbyt odznaczający się perfekcyjną precyzją, wreszcie nabrali wiatru w puenty, kiedy przyszło im wykonać bardziej swojskie układy taneczne.W porównaniu ze swoimi poprzednikami (Bernardem Ładyszem z łódzkiej premiery polskiej, Juliuszem Bergerem z inscenizacji gdyńskiej i Stanisławem Ptakiem z chorzowskiego przedstawienia w tamtejszym Teatrze Rozrywki, o Zero Mostelu z prapremiery scenicznej oraz Chaimie Topolu z adaptacji filmowej już nie wspominając) Przemysław Rezner wypadł nieco blado.

Bardziej podobała mi się żeńska część zespołu wykonawców, a zwłaszcza Katarzyna Oleś-Blacha oraz Iwona Socha w rolach córek Tewjego: Hudel i Chawy, usiłujące przezwyciężyć manierę śpiewu operowego na rzecz operowania białym głosem. Tytuł ten szczególnie zapisał się w karierze wokalno-aktorskiej Bożeny Zawiślak-Dolny, która kolejno wcielała się: w gdyńskim przedstawieniu w ducha Frume Sary, nieżyjącej żony rzeźnika, a w poprzednim krakowskim w Hudel, córkę Tewjego.

• « poprz.
• nast. »