Przegląd nowości

Operetkowa Warszawa i Wilno nad Brdą

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 01, maj 2014 20:35

Tarasewicz i Brodzińska nie mają już następców, którzy byliby w stanie z równym mistrzostwem podbijać serca publiczności. Do Bydgoszczy ściągnięto więc najlepszych artystów z całego kraju, którzy tu i ówdzie w operetkowych przedstawieniach się pokazują, ale traktują to raczej jako epizod, a nie kulturową misję. Do roli senatora Lolka sprowadzono z Teatru Wielkiego w Łodzi barytona Andrzeja Kostrzewskiego, który na tamtej scenie wykonywał z powodzeniem szereg ról lżejszego kalibru. Także odtwórczyni tytułowej postaci Urszula Piwnicka, choć jej dorobek operetkowy i musicalowy jest obszerny, nie ma stałej sceny, która by dawała jej szansę doskonalenia w tym bardzo trudnym gatunku. A dobre recenzje zbiera także za występy w Cyganerii Pucciniego. Śpiewała jednak w Księżniczce czardasza nieco za ostro, i jej sceniczna rywalka Ewelina Rakoca w roli trzpiotowatej Nastki, mezzosopran osiadły w Operze Nova, wypadła lepiej, pokazała głos ciekawszy, milszy w tembrze, swobodniej prowadzony. A i scenicznie spisała się doskonale. W patriarszej roli mówionej Księcia Różyckiego pokazał się zasłużony bas, który w Bydgoszczy odnosił sukcesy m.in. jako Tewie Mleczarz w Skrzypku na dachu, a ta partia jest chyba najlepszym sprawdzianem zdolności aktorko-wokalnych.

Z klasyczną operetką jest dziś w Polsce wielki kłopot. Gdy trafia na deski teatrów dramatycznych, to aktorzy nie mogą podołać problemom wokalnym, gdy bierze się za nie opera, to rzadko trafi się śpiewak na tyle ruchliwy i wymowny, aby rozbawić publiczność do łez. Mimo tych wszystkich problemów z operetką się nie rozstaniemy, bo jest to styl wyczekiwany przez publiczność i zapewniający murowane powodzenie u publiczności. Trzeba jednak dbać o to, by nie tworzyć kiczu i chałtury. W Bydgoszczy zastosowano rozwiązanie kompromisowe – dobry reżyser filmowo-telewizyjny, który wie co znaczy „wysoka oglądalność” – vide serial Ranczo – zgromadził najlepszą możliwą ekipę. Maria Balcerek zaprojektowała, a pracownie operowe uszyły ponad 300 fantastycznych, szalenie bogatych kostiumów. Stylową scenografię stworzyła Marcelina Początek-Kunikowska.

• « poprz.
• nast. »