Przegląd nowości

Nicholas Angelich gra koncerty Brahmsa

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 20, marzec 2014 12:01

Maestoso, orkiestrowa introdukcja wprowadzająca słuchacza w ponurą atmosferę, prezentuje najważniejsze motywy – dramatyczny (niczym burza), liryczny (spokojniejszy) i heroiczny (porywczy). Fortepian pojawia się dyskretnie, wykonując podobne figury rytmiczne, aby już za chwilę pokazać, że będzie w tej burzliwej kompozycji partnerem, z którym należy się liczyć. Melancholijny temat drugi stanowi przygotowanie do trzeciego, wykonywanego chorałowo przez fortepian solo, wyjątkowo tylko dopełnianego przez instrumenty dęte lub z szacunkiem przejmowanego przez orkiestrę, prowadząc słuchaczy do surrealistycznego świata, przywołującego nas tajemniczymi nawoływaniami rogów. W przetworzeniu władzę przejmuje solista, wyznaczając jak gdyby pozostałym instrumentom role, jakie mają odgrywać. Powtórzenie chorału i jego rozwinięcia, wydaje się docierać do konkluzji, do ostatecznego posumowania utworu, ale dopiero pełen siły powrót fortepianu prowadzi dzieło do zamknięcia i rozpalonej emocjami cody.

Adagio opisane jest cytatem biblijnym „Qui venit in nomine Domini” (błogosławiony, który idzie w imię pańskie), co prawdopodobnie stanowi hołd dla Roberta Schumanna. Dalej następuje swego rodzaju Requiem ku pamięci przyjaciela, które Brahms napisał w formie niemalże liturgicznych śpiewów responsorialnych w postaci dialogu solisty z orkiestrą, zmierzającego do uspokojenia duszy. Po przypominającym hymn kontemplacyjnym otwarciu, będącym jak zatopiona w smutku medytacja, czy też poszukiwanie duchowości, w codzie docieramy do ukojenia.

• « poprz.
• nast. »