Przegląd nowości

Od Jolanty do Judyty

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 20, grudzień 2013 12:23

Mimo, że niektóre pomysły aranżacji kolejno otwieranych przez Judytę zamkowych komnat mogły się wydawać dziwne a nawet komiczne – w skarbcu Sinobrodego zamiast klejnotów stała wanna, w której zobaczyliśmy nagą Nadię Michael znakomicie śpiewającą i realizującą aktorsko rolę Judyty, zaś zamiast zamkowego ogrodu znaleźliśmy się w przestronnym salonie – to jednak koncepcja tej opery wydawała się o wiele bardziej spójna i logiczna. Równorzędnym partnerem dla Judyty okazał się kreujący rolę Sinobrodego izraelski baryton Gidon Saks.

Oboje soliści śpiewający w języku węgierskim, a także wypowiadający po węgiersku kilka kwestii na wstępie polski aktor Jan Frycz umiejętnie stworzyli atmosferę niesamowitości i grozy, którą rozpraszały nieco ukazujące się na tablicy świetlnej tłumaczenia libretta na polski i angielski. Zdziwienie mogły też budzić pokazujące się w finałowej scenie pozostałe żony Sinobrodego w liczbie pięciu, wymienione w obsadzie z imienia i nazwiska, choć niczego nie śpiewały i nie wykonywały żadnej skomplikowanej akcji scenicznej. Szóstą żonę imitował ubrany w turkusową suknię manekin zaś siódma, Judyta, żegna się ze swym mężem dołączając do snujących się po lesie widm. Rozwinięcie interpretacji legendy o Judycie, Sinobrodym i jego tajemniczym zamczysku znaleźć możemy w wydanym przy okazji premiery w serii Biblioteka Teatru Wielkiego – Opery Narodowej zbiorku esejów pt. „Dziedzictwo Sinobrodego, Śmierć i tajemnice, od Bartoka do Hitchcocka”.

                                                                                       Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »