Przegląd nowości

Od Jolanty do Judyty

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 20, grudzień 2013 12:23

Z drugoplanowych postaci żeńskich wyróżnić wypadałoby Agnieszkę Rehlis w roli niani. Bardzo przyzwoicie spisał się też Chór Opery Narodowej, który w finale dopełnił brzmienie całej dosyć licznej obsady solistów.

Próba uczynienia horroru ze szczęśliwie kończącej się bajki powiodła się tylko połowicznie. Jolanta więziona przez ojca w ciasnym pokoiku z gołą żarówką zwisającą z sufitu, czarno-białe kostiumy i szare dekoracje, które nie nabierają żywszych kolorów mimo, że księżniczka odzyskuje wzrok, trochę hamowały entuzjazm wprowadzony w muzyce przez kompozytora. Pełen patosu finał wzbogacono nieco odpustową ozdobą z promieniście rozchodzącymi się snopami światła, przywodzącą na myśl prowincjonalne fotografie ślubne.

Pod względem scenicznym lepiej do konwencji dreszczowca nadawała się historia o Judycie i Księciu Sinobrodym. Zamysł reżyserski wspierała tutaj zarówno pojawiająca się kilka razy projekcja wideo jakiegoś upiornego korytarza i nagrane na taśmę zgrzytanie zawiasów, będące wątpliwym „prezentem” inscenizatorów dla miłośników muzyki Beli Bartoka.

• « poprz.
• nast. »