Przegląd nowości

„Afera Makropulosa” w reżyserii Warlikowskiego wraca do Paryża

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 04, październik 2013 01:15

Podobają się też rumuński tenor Attilla Kiss-B (Albert Gregor), niemiecki baryton Jochen Schmeckenbecher (jako mecenas Kolenaty), tenor Andreas Conrad (Vitek), czeski tenor Ladislav Elgr (Janek) i brytyjski tenor Ryland Davies (Hauk-Šendorf). Ta międzynarodowa obsada solistów została dobrana wyjątkowo starannie i doprawdy bardzo celnie.

Jednak w moim odczuciu, a także sądząc po entuzjastycznych reakcjach publiczności, prawdziwą bohaterką tej realizacji jest fińska dyrygentka Susanna Mälkki, która ma już na swoim koncie wiele wybitnych osiągnięć artystycznych, gdyż w swojej błyskotliwej karierze miała już okazję stać na czele prestiżowych orkiestr na całym świecie, prowadziła liczne kreacje operowe, a w latach 2006-2013 pełniła wymagającą funkcję dyrektorki muzycznej Ensemble Intercontemporain. Otóż pod jej sprawną batutą Orkiestra Opery Paryskiej umiejętnie podkreśla surowy i oparty na „mowie śpiewanej”, a ponadto eksponujący nieskończone bogactwo rytmów i motywów styl Janaczka. Z kolei w finale opery poruszająco kreuje nostalgiczno-liryczny klimat - tak bardzo kontrastujący z całością dzieła - który związany jest ze zbliżającą się śmiercią Emilii Marty i tym samym z jej „uczłowieczeniem”. Precyzja, przejrzystość każdego gestu, energia i pełne zaangażowanie dyrygentki wzbudzają prawdziwy szacunek i należy sobie tylko życzyć, aby Susanna Mälkki częściej się pojawiała w kanale orkiestry przy placu Bastylli.

                                                                             Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »