Przegląd nowości

„Afera Makropulosa” w reżyserii Warlikowskiego wraca do Paryża

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 04, październik 2013 01:15

Żyjąc od wielu wieków miała czas na to, aby doznać wszelkich ludzkich uczuć i emocji: miłości, seksu, ambicji, władzy, pożądania pieniędzy, sławy, uwielbienia...ale doszła do takiego punktu egzystencji, w którym to wszystko przestało już mieć jakiekolwiek znaczenie. I własnie wtedy - w finale opery - zaczyna zazdrościć innym ludziom ich śmiertelności i dostrzegać, że perspektywa końca ziemskiej wędrówki jest potężnym źrodłem humanizmu i że to właśnie poprzez nią stajemy się w pełni istotami ludzkimi. Dodajmy, iż nie bez znaczenia jest tutaj fakt, iż Emilia Marty jest słynną i uwielbianą przez tłumy śpiewaczką operową, czyli przyzwyczajoną do wciąż jej składanych hołdów artystką.

Skutecznym sposobem snucia refleksji na temat wiecznej młodości, życia i śmierci, a ponadto niepohamowanego dążenia do sławy jest dla Warlikowskiego osadzenie kreowanej na scenie rzeczywistości w świecie filmu i odwoływanie się do ikon ekranowych gwiazd, które cały czas funkcjonują w naszej zbiorowej świadomości. To właśnie dlatego Emilia Marty przypomina tutaj swoim strojem i fryzurą Marilyn Monroe, a momentami także Ritę Hayworth, to dlatego scenografia Małgorzaty Szczęśniak kojarzy się z wielką widownią jakiegoś kina.

• « poprz.
• nast. »