Przegląd nowości

Przepisane „Jezioro łabędzie”

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 12, wrzesień 2013 21:06

Wyrosłe prawdopodobnie z tradycji Bertolda Brechta przepisywanie starych fabuł zgodnie ze współczesnymi realiami obyczajowymi to rozpowszechniona obecnie metoda interpretacji klasyki (np. zawierających mizoginistyczne i rasowe uprzedzenia dramatów Shakespeare’a). Do czołowych przepisujących należał nieżyjący już niemiecki dramaturg Heine Müller. Praktyka ta nie ominęła baletu. W tym przypadku młody książę Zygfryd, zniechęcony rutyną dworskiego ceremoniału, sprowadza nieokrzesaną dziewczynę, która wprawia otoczenie w popłoch i konsternację, stając się powodem rozlicznych skandali.

Po jej zniknięciu, w trakcie poszukiwań książę trafia do podejrzanego nocnego lokalu „Łabądź” (tak chyba należy przetłumaczyć angielskie Swank?), gdzie zostaje pobity przez dwóch marynarzy jakby żywcem przeniesionych z ostatniego filmu Rainera Wernera Fassbindera „Draka” (Querelle) wg Geneta. Być może pod wpływem zetknięcia z nimi dokonuje reorientacji seksualnej, wskutek czego zakochuje się w pięknym „łabędziu” płci męskiej, napotkanym nocą w parku, a stanowiącym odpowiednik zaklętej przez złego czarownika Odetty z oryginalnego libretta. Podczas balu pojawia się na podobieństwo Odylii zły sobowtór „łabędzia”, uwodzący bez różnicy jego uczestników. To z kolei prawdopodobnie zapożyczenie z „Teorematu” Pier Paolo Pasoliniego. Pod wpływem snu, w którym odwiedza go ranny ukochany, księciu pęka serce i, gdy zrozpaczona matka na daremno stara się ożywić ciało syna, „łabędź” z marzeń unosi jego duszę… W tle bowiem pojawia się on w jego ramionach.

• « poprz.
• nast. »