Przegląd nowości

„Butterfly” utaneczniona

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, czerwiec 2013 17:21

Ogromną rolę w budowaniu roli Cio-Cio –San w łódzkiej premierze Madama Butterfly odegrał ruch sceniczny, a właściwie taniec. To najbardziej dobitny dowód, że za reżyserię spektaklu i jego inscenizację wzięła się Janina Niesobska, osoba z ogromnym doświadczeniem baletowym i choreograficznym. Specyficzny układ taneczny dotyczył w zasadzie obu japońskich bohaterek opery, a więc tytułowej Butterfly i jej służącej i przyjaciółki Suzuki.

Także pozostali reprezentanci Japończyków, zwłaszcza Goro i Bonzo, byli dosyć ruchliwymi postaciami scenicznymi, czym zdecydowanie różnili się od statycznych postaci Amerykanów – Pinkertona, Sharplessa i Kate Pinkerton. W koncepcji dramaturgicznej Janiny Niesobskiej wspartej pomysłami scenograficznymi i reżyserią świateł Waldemara Zawodzińskiego leżało silne skontrastowanie obu światów: barwnego, niemal baśniowego, opartego na długiej tradycji, z dosyć chłodnym, bezrefleksyjnym, bogatym, ale wyzutym z norm etycznych. Wykupienie sobie na miesiąc żony Pinkerton (w tej roli tenorowej wystąpił Sylwester Kostecki) potraktował jako karnawałową maskaradę, podczas, gdy w kulturze tubylców ten akt był nie całkiem obojętny. A już na pewno nie był bez znaczenia dla 15-letniej gejszy Cio-Cio-San.

Różnice psychologiczne i kulturowe zostały w tym spektaklu ukazane w sposób niezmiernie autentyczny i przejmujący, choć nie korzystano tu z gotowych wzorów japońskiej sztuki wizualnej czy tradycyjnego teatru Kabuki. Całe wrażenie uzyskiwano ruchem, światłem, kostiumem, rekwizytem, kontrastem między monstrualną dekoracją, a intymnym cierpieniem głównej bohaterki i oczywiście świetną muzyką.

• « poprz.
• nast. »