Przegląd nowości

„Butterfly” utaneczniona

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, czerwiec 2013 17:21

Można powiedzieć, że wykonawcy (dobrze przygotowani wokalnie) ważną część swego występu poświęcili realizacji trudnych zadań scenicznych. Agnieszka Makówka jako Suzuki wykonywała ewolucje niemalże jak z tradycyjnych technik walk wschodnich, także Ewa Biegas, jako Butterfly fruwała jak motyl, czasami zastygała w pozach pochylonych, wymyślonych może trochę na wzór tradycyjnych grafik japońskich, choć generalnie strona wizualna daleka była od nawiązań do folkloru czy krajobrazu Kraju Kwitnącej Wiśni. W II akcie tłem akcji była ogromna świątynia buddyjska, liczne bębny obracane przez modlących się mnichów symbolizowały upływ czasu, który dla Butterfly płynął bardzo wolno (jakby prawie się zatrzymał).

Wokalnie rola Butterfly została wykonana przez Ewę Biegas perfekcyjnie, pięknie, choć artystka nie ma specjalnie miękkiego i ciepłego głosu (w wysokich partiach brzmi dosyć ostro). Partnerujący jej Sylwester Kostecki nie był chyba w najlepszej formie, bo śpiewał siłowo, w średnicy natomiast był słabo słyszalny, choć Tadeusz Kozłowski za pulpitem dyrygenckim strzegł sumiennie każdej wyśpiewywanej frazy, śledził oddech artystów, zwalniał, przyśpieszał zgodnie z ich możliwościami scenicznymi i wokalnymi.

Doskonale natomiast brzmiał Konsul Sharpless w wykonaniu barytona Zenona Kowalskiego. Dobrze wokalnie spisali się Mirosław Niewiadomski (Goro) i Agnieszka Makówka (Suzuki). Patrykowi Rymanowskiemu (Bonzo), który wtargnął na scenę z potępieniem dla swej krewnej zabrakło trochę masywności w głosie, choć jemu jedynemu, pewnie dla wzmocnienia wrażenia, pomagała aparatura nagłaśniająca. Kandydatowi na męża gejszy Andrzejowi Kostrzewskiemu (Yamadori) już tego urządzenia nie dostarczono. Wszyscy jednak wykonywali swe role dobrze.

• « poprz.
• nast. »