Przegląd nowości

„Capriccio” Straussa w Opéra national de Lyon

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 26, maj 2013 22:02

Ostatnia opera Ryszarda Straussa, Capriccio przywołuje odwieczne i niemożliwe do rozstrzygnięcia pytanie dotyczące tego, co jest najważniejsze w sztuce lirycznej: słowo czy muzyka. Pomysł tematu podsunął kompozytorowi Stefan Zweig (przebywający wówczas na wygnaniu), zwracający jego uwagę na libretto Castiego, napisane dla Salieriego w 1786 roku, a noszące tytuł Prima la musica, poi le parole (Najpierw muzyka, potem słowa). Projekt tekstu poddawany był różnym przeróbkom, aż wreszcie szkic przygotowany przez austriackiego pisarza Josepha Gregora (między innymi librecistę Miłości Danae) trafił do rąk dyrygenta Clemensa Kraussa, po czym ostatecznie to sam kompozytor zredagował ostateczną wersję libretta tej jednoaktowej konwersacji muzycznej.

Kiedy jesienią 1939 roku rozpoczyna on pracę nad nowym dziełem, jest świadomy tego, że już nikomu nie musi niczego udowadniać. W wieku siedemdziesięciu pięciu lat, mając w dorobku piętnaście oper, jest postrzegany jako symbol pewnego rodzaju muzyki niemieckiej. Strauss rozumie jednak, że abstrakcyjny charakter powstającej opery niesie ze sobą ryzyko wzbudzenia u odbiorców poczucia znużenia i właśnie dlatego „ucieleśnił” słowo i muzykę w postaciach poety Oliviera i muzyka Flamanda, którzy rywalizują o serce Hrabiny Madeleine. Powiedzmy sobie jednak szczerze, że u autora niezwykle skondensowanej pod względem treści Salome dziwić może bardzo rozbudowany, bo zawierający imponującą liczbę replik tekst Capriccio.

• « poprz.
• nast. »