Przegląd nowości

Nino Rota w Angers Nantes Opéra

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 11, grudzień 2012 07:12

Pierwotna forma sztuki Labiche’a musiała siłą rzeczy ulec wielu zasadniczym zmianom: nastąpiła modyfikacja całej struktury, rola poszczególnych postaci - z których zresztą niektóre po prostu znikły - została zdefiniowania na nowo, zmieniła się też ogólna atmosfera i rytm.

Ostatecznie Il capello di paglia di Firenze, czyli Słomkowy kapelusz z Florencji (bo taki podtytuł nadał Rota nowej farsie muzycznej) został wykreowany w 1955 roku w Teatro Massimo w Palermo i spotkał się z dosyć dobrym przyjęciem publiczności i krytyki. Niedługo potem wystawiono go jeszcze w paru włoskich miastach, ale prawdziwy rozgłos uzyskał dopiero w 1958 roku za sprawą pokazanej w mediolańskiej Piccola Scala inscenizacji Giorgio Strehlera. Francja poznała tę muzyczną farsę poprzez importowaną z Teatro Valli w mieście Reggio Emilia inscenizację Pier-Luigi Pizziego, zaprezentowaną w 1988 roku w paryskim Théâtre du Châtelet i trzy lata później w Operze Nicejskiej. Osobiście doskonale wspominam świetną realizację z Opery Lyońskiej (1999 rok) przygotowaną przez dyrygentkę Claire Gibault i reżyserkę Claudię Stavisky.

Komponując muzykę Słomkowego kapelusza Nino Rota ustawił się świadomie i celowo „pod prąd” panujących wówczas awangardowych tendencji stylistycznych. Oznacza to, iż w niemalże prowokacyjny sposób odwołał się do ducha i klimatu dzieł Rossiniego, Pucciniego, Verdiego, a niekiedy nawet Strawińskiego.

• « poprz.
• nast. »