Przegląd nowości

Francja: 33 edycja Festival d’Ambronay

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 25, październik 2012 12:31

Tego samego dnia na pięknym podworzu opactwa można było posłuchać utworów Josepha Pla, Couperina, Zelenki, De Boismortiera, Pergolesiego i Haendla w wykonaniu również przebywającego na rezydencji w Ambronay Ensemble Cafébaum (Federica Bianchi - organy, klawesyn, Thomas Meraner i Philipp Wagner - oboje, Marco Lo Cicero - skrzypce, Anna Flumiani - fagot), imponującego muzykalnością i rzadko spotykaną w tak młodym wieku artystyczną dojrzałością.

Ten week-end przebiegał jednak pod znakiem fantastycznego występu Kwartetu Terpsycordes, który przedstawił zjawiskową interpretację Kwartetu n°2 Haydna, Kwartetu n°15 Beethovena i zwłaszcza porażającą precyzją i wirtuozerią realizację Nocnych Metamorfoz György'ego Ligetiego, będących ciągiem wariacji - jakby echem słynnych wariacji dawnych twórców.

Warto podkreślić, że wybitni członkowie tego zespołu (Girolamo Bottiglieri, Raya Raytcheva - skrzypce, Caroline Cohen-Adad - altówka, François Grin - wiolonczela) grają na zmianę na dawnych i współczesnych instrumentach, co przecież nie jest łatwą sprawą i wymaga nie lada umiejętności. Po ich występie słuchanie Ensemble Sopra Il Basso, w którego programie znalazło się nawet Cantate Domino Adama Jarzębskiego, rozczarowało brakiem pomysłu na interpretację konkretnych utworów, niedociągnięciami muzycznymi i wyraźnymi brakami technicznymi, co jednak ze względu na bardzo młody wiek członków zespołu oraz ich brak doświadczenia można im jeszcze wybaczyć.

Już od trzydziestu lat częstym gościem na omawianej manifestacji jest William Christie, który wraz z muzykami z założonego przezeń zespołu Les Arts Florissants niestrudzenie popularyzuje francuską muzykę XVII wieku. Tym razem postanowił on wykonać program złożony z trzech dzieł Marc-Antoine'a Charpentiera: Cécile, vierge et martyre H.413, Motet pour les trépassés H.311 oraz L'Enfant prodigue H.399.

Jeśli chodzi o świętą Cecylię, to mamy tu do czynienia nie tylko z patronką muzyków, ale także w pewnym sensie z symboliczną opiekunką wzmiankowanego zespołu, który właśnie nagraniem poświęconej jej kompozycji Charpentiera (Harmonia Mundi, 1980 rok) rozpoczął swoją karierę dyskograficzną. Cécile, vierge et martyre należy do kategorii historia, to znaczy oratorium łączącego pasaże Pisma Świętego z innego typu tekstami o tematyce religijnej, realizowanego przez mały chór i solistów. Znacznie bardziej rozbudowany zespół wokalny został przez Christiego wykorzystany w nawiązującym do paraboli o synu marnotrawnym dziele L'Enfant prodigue, ukazującym zwycięstwo cnoty wybaczenia, osiągnięte po przebyciu długiej drogi zwątpienia i rozpaczy.

• « poprz.
• nast. »