Przegląd nowości

46 Festiwal im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdrój

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 23, sierpień 2012 00:01

Podobał się również koncert z udziałem Vadima Brodskiego, który bogaty program prezentował z właściwą sobie klasą, humorem i wirtuozowskim zacięciem. Tańce cygańskie P. Sarasatego ujmowały energią i polotem, a walc Radość miłości Kreislera wiedeńską lekkością. Medytacja Masseneta miała właściwy sobie klimat i poetykę, a dokonana przez Brodskiego transkrypcja głównego tematu V Symfonii L. van Beethovena burzliwą energię i rytmiczną wyrazistość. W drugiej części wieczoru prezentując największe przeboje legendarnego zespołu The Beatles. Vadim Brodski okazał się nie tylko wytrawnym showmanem, ale również autorem rockowo jazzowych aranżacji wszystkich znanych przebojów tego zespołu. Soliście towarzyszyła rozbudowana na tę okazję Krynicka Orkiestra Zdrojowa, której co prawda zdarzały się potknięcia, były one jednak na tyle mało istotne, że nie burzyły zasadniczo dobrego wrażenie jaki pozostawił ten koncert.    

Niestety, nie można miary sukcesu przyłożyć do pozostałych koncertów. Co prawda dobrze wypadł koncert inauguracyjny z udziałem Iwony Sochy, Magdaleny Idzik, Pawła Skałuby i Leszka Skrli, ale jego program był ze wspomnianego wyżej gatunku „groch z kapustą”. Melodie świata okazały się kolejnym zlepkiem operowo-operetkowo- musicalowym „ozdobionym” okiennym występem Sylwestra Targosza-Szalonka, który rozdzierająco zaśpiewał dwie pieśni z repertuaru Jana Kiepury, jako zapowiedź jego koncertu następnego wieczoru. Wracając do koncertu Melodie świata wypada napisać o świetnym występie młodego tenora Krystiana Krzeszowiaka, który zaprezentował pięknie brzmiący głos o rozległej skali i bogatej barwie oraz dużej swobodzie emisji i dobrym legato. Interesująco wypadł występ Agnieszki Tomaszewskiej. Niestety, nie da się tego powiedzieć o występie trzech lokalnych śpiewaczek. Joanna Marszałek, Anna Wilk i Dominika Farbaniec, zaprezentowały ostre w brzmieniu głosy o niewielkim wolumenie i siłowej emisji. Sporym zaskoczeniem był dla mnie występ Orkiestry Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie. Znam i pamiętam ten zespół z wielu świetnych występów pod batutami Tadeusza Wojciechowskiego, Jerzego Salwarowskiego czy Tadeusza Natanka. Niestety, tym razem pod batutą Tomasza Chmiela, nie odnalazłem w grze rzeszowskich muzyków jednolitego soczystego brzmienia poszczególnych grup, kwintetu smyczkowego szczególnie. Stopień zgrania również pozostawiał sporo do życzenia.

W koncercie Stanisław Soyka & Orkiestra mieliśmy okazję ponownego spotkania z panem Sylwestrem Targoszem-Szalonkiem, który najpierw wykrzyczał Nessun dorma z Turandot, następnie dziwacznie wykonał słynny przebój Czesława Niemena Dziwny jest ten świat, to mi wystarczyło! – wyszedłem by nie być świadkiem kolejnych jego wokalnych produkcji.

Świetnie wypadło finałowe spotkanie czołowych polskich tenorów Adama Zdunikowskiego, Pawła Skałuby, Adama Sobierajskiego, Tomasza Krzysicy i Tomasza Kuka, którzy z właściwym sobie wdziękiem prezentowali największe tenorowe przeboje.

• « poprz.
• nast. »