Przegląd nowości

Vivat Cappella Pratensis! Vivat Leon! Vivat Rifkin!

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 15, kwiecień 2012 15:08

Na krążku znalazło się jedenaście utworów. Ich autorami są Andreas de Silva, Adrian Willaert, Johannes de la Fage, Jean Mouton, Josquin Desprez oraz Costanzo Festa. Program trwający blisko sześćdziesiąt pięć minut zarejestrowano w centrum muzycznym AMUZ w Antwerpii w kwietniu 2010 r. Wspaniała akustyka wnętrza pozwoliła na zachowanie naturalnych proporcji między poszczególnymi głosami. Płyta została nagrana w formacie Hybrid SACD Surround.

Zespołem kieruje słynny amerykański dyrygent i muzykolog Joshua Rifkin, autor koncepcji pojedynczej obsady wokalnej w dziełach chóralnych Jana Sebastiana Bacha. Występuje ośmiu mężczyzn śpiewaków: Julien Freymuth (superius), Stratton Bull (superius), Christopher Kale (altus), Lior Leibovici (altus), Jeroen Spitteler (tenor), Robert Buckland (tenor), Lionel Meunier (bassus) oraz Pieter Stas (bassus).

Ich głosy są zgrane do perfekcji, począwszy od dźwięcznych kontratenorów, a na głębokich basach skończywszy. Imponuje ich zestrojenie i wynikająca z niego szeroka gama harmonizujących współbrzmień, z których emanuje dużo światła. Śpiew stanowi tu piękno samo w sobie; tym bardziej, że muzycy dążą do zaprezentowania utworów w możliwie najprostszej postaci: bez afektów i zbędnej zmiany tempa. Pojedyncza obsada wokalna sprawia, że każdy głos staje się bardziej czytelny niż w dużej obsadzie. Pozwala też ukazać Rifkinowi przejrzystość bogatej, ale subtelnej harmonii.

Uwagę zwraca motet pod tytułem Miserere mei, Deus (Zmiłuj się nade mną, Boże) Josquina Desprez. To najdłuższe na płycie dzieło trwa w interpretacji Cappelli Pratensis ponad czternaście minut. Zostało ono skomponowane do słów biblijnego Psalmu 51 (50)[2], stanowiącego indywidualną pieśń błagalno-pokutną. Josquin zorganizował jego strukturę wokół refrenu, powracającego około dwudziestu razy, w którym głos tenorowy powtarza pierwsze trzy słowa tekstu (Miserere mei, Deus), po czym dołączają do niego pozostałe głosy. Ów refren przeplata się z tekstem właściwym psalmu, którego kolejne wersy są rozpisane na różne kombinacje głosów. Ich zestawienie pełni funkcję dramaturgiczną: pozwala uzyskać określone barwy, natężenie oraz harmonię. Przed słuchaczem odsłaniają się wielorakie aspekty bólu i nadziei pokutującego grzesznika. Kompozycja jest perłą muzyki renesansowej; być może nawet i największą.

Do albumu dołączono bogaty, osiemdziesięciostronicowy komentarz ze spisem prezentowanych utworów, informacjami na temat ich obsady, esejem, tekstami (łacińskimi i francuskimi) z tłumaczeniami, biogramami Rifkina i Cappelli Pratensis oraz fotografiami. Wszystko to w czterech językach: po angielsku, niemiecku, francusku i holendersku. Książeczka jest tak opasła, że nie zmieściła się w plastikowym pudełku, w związku z czym wydawca oprawił je tekturowym kartonikiem.

Płytę Vivat Leo! polecam wszystkim melomanom. Vivat Cappella Pratensis! Vivat Leon X! Vivat Joshua Rifkin!

Maciej Chiżyński (Res Musica)

• « poprz.
• nast. »