

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Faust” Gounoda w Opéra d’Avignon
Strona 4 z 5 Odnosimy nieodparte wrażenie, że trójka głównych protagonistów personifikuje trzy oblicza nacechowanej słabością i ułomnością ludzkiej natury, a jedyną nieskazitelną i próbującą bez powodzenia ratować honor postacią jest młody Walenty. Powiedzmy od razu, że ta przemyślana w najdrobniejszych szczegółach i bez zatrzeżeń przekonująca koncepcja, tak bardzo odbiegająca od „cukierkowatej” tradycji wykonawczej, do której wiele teatrów zdążyło nas już przyzwyczaić, pozwala podsunąć odbiorcy nowe skojarzenia, sensy i tropy interpretacyjne.
Trudnym do przecenienia atutem omawianego przedstawienia w Opéra d’Avignon jest celnie dobrana obsada wykonawcza, której filarem okazuje się być dominujący na scenie Nicolas Cavallier w roli Mefistofelesa. Każdym swoim gestem, postawą, spojrzeniem i mocnym, nasyconym, bezbłędnie prowadzonym basem udowadnia on, że powierzono mu w tym przypadku emploi idealnie pasujące do jego aktualnych możliwości wykonawczych.
Partię Małgorzaty śpiewa poruszająca liryzmem i wyczuwalną wrażliwością Nathalie Manfrino, ukazująca swą bohaterkę jako niewinną i manipulowaną przez Szatana ofiarę, a jej niezawodnym partnerem jest obsadzony w roli Fausta, potrafiący udpowiednio cieniować nastroje i emocje Florian Laconi. Gromkimi owacjami została też nagrodzona czarująca pięknym mezzo-sopranowym brzmieniem Blandine Staskiewicz (Siebel), imponujący atłasowym basem André Heyboer (Walenty), bawiąca tryskającą humorem przewrotnością Isabelle Vernet (Marta) i śpiewający z powodzeniem drugoplanową partię Wagnera Philippe Ermelier. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||