Przegląd nowości

„Faust” Gounoda w Opéra d’Avignon

• 
• 

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 20, marzec 2012 13:47

Według Paul-Emile Fourny’ego Faust jest opowieścią o ludzkości, która poszukuje sensu życia szarpiąc się pomiędzy nauką i knajpianą rozrywką, miłością i strachem przed śmiercią, kościołem i więzieniem. To opera o zniszczonych rozstaniami - często z powodu wojen - mężczyznach i kobietach, o zhańbionej młodzieży, która niesłusznie uwierzyła światu poświęcając mu swoją niewinność i złudzenia. Przy czym centralną postacią opery jest dla reżysera gotowa umrzeć z miłości kobieta.

W swojej pracy Fourny stara się łagodzić charakterystyczny dla francuskiej muzyki tamtych czasów pompaptyczny nastrój i wydobyć z dzieła Gounoda - bez uciekania się do efektów specjalnych czy reżyserskich popisów - zawartą w nim teatralność. Temu właśnie ma służyć subtelne przywołanie ponurej oraz utrzymanej w czarno-białej i zimnej tonacji atmosfery niemieckiego kina ekspresjonistycznego (doskonała reżyseria świetlna Jacques‘a Chateleta), a także lekka, wykorzystująca przede wszystkim szare lub białe tiule scenografia (Poppi Ranchetti). Cała akcja opery została przeniesiona do czasów drugiej wojny światowej, co uzasadnia smutne widoki ruin, rannych i okaleczonych żołnierzy, ponurych przestrzeni. Ową plastyczną warstwę cechują niemalże oniryczne i koszmarne klimaty, ożywiane jedynie ostrą i symbolizującą szatańskie moce czerwienią (w tym kolorze zanurzona jest cała scena Nocy Walpurgi), która ponadto zwiastuje tragiczny los Małgorzaty i nadchodzącą nieuchronnie katastrofę. Jedyny moment rozjaśnienia wizji Fourny’ego następuje w finale, którego wymowa ulega tutaj zresztą znacznej zmianie, gdyż bohaterka pojawia się przed nami w pełnej poświacie trzymając na ręku swe dziecię, któremu przecież według libretta wcześniej odebrała życie.

• « poprz.
• nast. »